پس بيامرز كسانى را كه توبه كردند و پيروى نمودند راه توبه را ، كه طريق ايمان است ، و نگاه دار ايشان را از عذاب آتش سوزان . پروردگارا ! و درآور ايشان را در بوستانهايى با اقامتگاه بهشت دائمت ، آن بوستانها كه وعده دادهاى ايشان را . و نيز درآور در آن با ايشان ، كسانى را كه شايسته باشند از پدران ايشان و زنان ايشان و فرزندان ايشان . به درستى كه تويى غالب دانا ، كه از هيچ مقدورى عاجز نشوى ، و هر چه كنى ، بر وفق حكمت و مصلحت باشد . و نگاه دار ايشان را از بدىها و از عقوبت آنها . و هر كه را كه نگاه دارى از عقوبت بدىها در روز جزا ، پس به حقيقت كه رحم كردهاى او را ( و به روضهء رضوان رسانيدهاى ، يا هر كه را نگاه دارى از گناهان در دار دنيا ، رحم كردهاى او را ) ، و آن نگاهدارى تو ، فيروزى بزرگ و ظفرى بزرگوار است » .
و قول آن جناب عز و جل :
« وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً * يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً * إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً »
« 1 » ؛ يعنى : « و بندگان خداوند بسيار مهربان ، آنانند كه نمىخوانند و نمىپرستند با خدا ، خداى ديگر را ، و نمىكشند تنى را كه خدا كشتن آن را حرام گردانيده ، مگر به حقّ و موجبات كشتن ، و زنا نمىكنند » . و ترجمهء بعضى از باقىمانده گذشت ، و ترجمهء تتمّه اين است كه : « مگر آن كس كه توبه كند و ايمان آورد ، و بكند كارى را كه شايسته باشد ؛ پس آن گروه ، بدل مىكند خدا بدىهاى ايشان را كه گناهان است ، به خوبىها ( يعنى ثوابها ) . و خدا آمرزنده و بخشنده بود و خواهد بود » .
2966 / 6 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن محبوب ، از علاء ، از محمد بن مسلم ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « اى محمد ، پسر مسلم ! گناهان ، مؤمن چون از آنها توبه كند ، از برايش آمرزيده مىشود ؛ پس بايد كه مؤمن عمل كند ، آنچه را كه از سر مىگيرد ، بعد از توبه و آمرزش . بدان و آگاه باش ! به خدا سوگند كه اين مغفرت نيست ، مگر از براى اهل ايمان » . عرض كردم : پس اگر برگردد ، بعد از توبه و استغفار از گناهان ، و دوباره گناه كند ، و باز در توبه عود نمايد ، چه حال دارد ؟ فرمود كه : « اى محمد ،
هامش
( 1 ) . فرقان ، 68 - 70 .