جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل :
« وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ »
« 1 » ، كه آن حضرت فرمود : « مراد شرك طاعت است ، نه شرك عبادت » ( يعنى غير خدا را فرمانبردارى كردند ، نه پرستش ) .
و ضريس مىگويد كه : نيز از آن حضرت سؤال كردم از قول خداى عز و جل :
« وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ »
« 2 » ( تا آخر آيه ، كه بعد از اين با ترجمه مذكور خواهد شد ) . فرمود :
« به درستى كه آيه فرود مىآيد در باب مردى [ كه ] بعد از آن در پيروان او مىباشند » . پس عرض كردم كه : هر كه غير از شما چيزى را برپا كند ، و امامى را نصب نمايد ، پس او از جملهء كسانى است كه خدا را به يگانگى پرستش مىكند بر طرف و كنارهاى ( يعنى نه در وسط حقيقى ؟ ) . فرمود : « آرى ، و گاه است كه كافر محض مىباشد » .
2877 / 5 . يونس ، از داود بن فرقد ، از حسّان جمّال ، از عميره ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « مردم مأمور شدند به شناختن ما ، و برگردانيدن امر به سوى ما ، و گردن نهادن از براى ما » . بعد از آن فرمود : « و اگر روزه گيرند و نماز كنند و گواهى دهند كه خدايى نيست ، مگر خدا ، و در نفسهاى خويش ، چنان قرار دهند كه به سوى ما رد نكنند ، به همين ، مشرك باشند » .
2878 / 6 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از احمد بن محمد بن ابى نصر ، از عبد اللَّه بن يحيى كاهلى روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود . . . تا آخر آنچه در باب تسليم و فضل تسليمكنندگان مذكور شد ، با سندى ديگر .
2879 / 7 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از عبد اللَّه بن يحيى ، از عبد للَّهبن مسكان ، از ابو بصير كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم . . . تا آخر آنچه در باب تقليد گذشت .
2880 / 8 . على بن محمد ، از صالح بن ابى حمّاد ، و على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از مردى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كردهاند كه فرمود : « هر كه مردى را در معصيتى از معصيتها اطاعت كند ، به حقيقت كه او را پرستش نموده است » .
هامش
( 1 ) . يوسف ، 106 .
( 2 ) . حج ، 11 .