بيزارى مىجويم .
حضرت به من فرمود كه : « اى زراره ! گفتهء خداى عز و جل از گفتار تو راستتر است ، اگر چنان باشد كه تو مىگويى ؛ پس كجايند آنان كه خداى عز و جل در باب ايشان فرموده است كه :
« إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا »
« 1 » ؟ و كجايند آنان كه باز داشته شدهاند براى نزول فرمان خدا دربارهء ايشان ؟ و كجايند آنان كه كردار نيك و كردار ديگرِ بد را به هم آميختهاند ؟ و كجايند اصحاب اعراف ؟ و كجايند آنان كه دلهاى ايشان الفت داده شده است ؟ » .
و حمّاد در اين حديث ، اين را زياد كرده است كه زراره گفت كه : پس آواز امام محمد باقر عليه السلام و آواز من بلند شد ، تا به حدّى كه هر كه بر در خانه بود ، آن را مىشنيد .
و جميل ، از زراره در آن ، اين را زياد كرده است كه : پس در هنگامى كه سخن در ميان من و آن حضرت بسيار شد ، به من فرمود كه : « اى زراره ! بر خداى عز و جل واجب و سزاوار است كه گمراهان را داخل بهشت گرداند » ( و مراد از ايشان ، ناتوانانند ) .
باب در بيان كفر
165 . باب در بيان كفر
2844 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از حسن بن محبوب ، از داود بن كثير رقّى كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه :
سنّتهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله ( يعنى آنچه از طريقهء آن حضرت ظاهر مىشود ) ، مانند واجبات خداى - تعالى - است ؟ فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل فريضهاى چند را قرارداد فرموده ، كه آنها را بر بندگان خويش واجب نموده ؛ پس هر كه فريضهاى از آنها كه بر ايشان واجب شده ، ترك كند و به آن عمل نكند و آن را انكار كند ، كافر باشد . و خداى عز و جل به امورى چند امر فرموده ( يعنى به طريقهء استحباب ) ، كه همهء آنها نيكو است ؛ پس هر كه ترك كند بعضى از آنچه را كه خداى عز و جل بندگان خود را به آن امر فرمود از طاعت ، كافر نيست ، و ليكن چنين كسى تارك فضل و افزونى است ، و بهرهاش از خير و خوبى ، كم و ناتمام شده است » .
2845 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز ، از زراره ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به خدا سوگند كه كفر ، از شرك ديرينهتر و خبيثتر
هامش
( 1 ) . نساء ، 98 .