مسلم روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « دين ندارد ، هر كه ديندارى مىكند به طاعت كسى كه خداى عز و جل را معصيت كرده . و دين ندارد ، هر كه ديندارى مىكند به دروغ و افتراى باطلى كه بر خدا بسته . و دين ندارد ، هر كه ديندارى مىكند به انكار كردن چيزى از آيتهاى خدا » .
2822 / 5 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام ، از پدرش عليهما السلام ، از جابر بن عبداللَّه روايت كرده است كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : « هر كه سلطانى را خشنود گرداند به چيزى كه موجب خشم خداى عز و جل باشد ، بيرون مىرود از دين خدا » .
باب در بيان عقوبتهاى عاجلهء گناهان
162 . باب در بيان عقوبتهاى عاجلهء گناهان
2823 / 1 . على بن ابراهيم روايت كرده است ، از پدرش و چند نفر از اصحاب ما ، از احمد بن محمد و هر دو ، از احمد بن محمد بن ابى نصر ، از ابان ، از مردى ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : پنج چيز است كه اگر آنها را دريابيد ، به خداى عز و جل پناه بريد از آنها . هرگز كردار زشت در ميان گروهى ظاهر نشده به مرتبهاى كه آن را آشكار كنند ، مگر آنكه طاعون و دردهايى كه در ميانهء پيشينيان و پشتهاى ايشان كه از دنيا درگذشتهاند ، نبوده ، در ميان ايشان ظاهر گرديده . و هيچ قومى پيمانه و ترازو را كم نكردند ، مگر آنكه گرفته شدند به قحطى و سختى اخراجات « 1 » و ستم پادشاه ، و زكات را منع نكردند ، مگر آنكه منع شدند از باران كه از جانب آسمان مىآيد ، و اگر چهارپايان نبودند ، باران بر ايشان باريده نمىشود ، و عهد و پيمان خدا و عهد رسول او را نشكستند ، مگر آنكه خداى عز و جل دشمن ايشان را بر ايشان مسلّط گردانيد ، و بعضى از آنچه را كه در دستهاى ايشان بود ، گرفت ، و حكم نكردند به غير آنچه خداى عز و جل فرو فرستاده ، مگر آنكه كارزارِ ايشان را در ميان ايشان قرار داد » ( كه شدّت و سختى خود را در كار يكديگر كردند ) .
2824 / 2 . على بن ابراهيم روايت كرده است كه ، از پدرش و چند نفر از اصحاب ما ، از احمد بن محمد و هر دو ، از ابن محبوب ، از مالك بن عطيّه ، از ابو حمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « در كتاب رسول خدا صلى الله عليه و آله يافتيم كه نوشته بود : چون زنا بعد از من آشكار و
هامش
( 1 ) . يعنى تامين هزينه زندگى .