آن نهى فرمودهبود - ، خداى عز و جل او را داخل آتش جهنّم مىگردانيد . و اين در وقتى بود كه ماهيان را حلال شمردند و آنها را حبس نمودند در روز شنبه و آنها را خوردند . خدا بر ايشان غضب فرمود ، بىآنكه چنان باشند كه به خداوند مهربان شرك آورده باشند ، و نه آنكه در چيزى از آنچه موسى آن را آورده بود ، شك داشته باشند . خداى عز و جل فرموده :
« وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ »
« 1 » ؛ يعنى : « و هر آينه به حقيقت دانستيد احوال آن را كه از حدّ فرمان درگذشتند از قوم شما ، در قيام نمودن به كار شنبه . « 2 » پس گفتيم به ايشان كه باشيد به صورت بوزينگان راندهشدگان » .
بعد از آن ، خدا عيسى عليه السلام را مبعوث گردانيد ، با تكليف به گواهى دادن به اينكه خدايى نيست ، مگر خدا ، و اقرار كردن به آنچه آن را از نزد خدا آورده بود ، و از براى ايشان شريعت و راه راست و روشنى قرار داد ؛ پس آن شريعت شنبه را كه به تعظيم آن مأمور بودند ، پس از آن بر هم زد ، و همچنين عامّهء آنچه بر آن بودند ، از راه و رويهاى كه موسى عليه السلام آنها را آورده بود ؛ پس هر كه راه عيسى را پيروى ننمود ، خدا او را داخل آتش جهنّم گردانيد ، و هر چند كه آنچه همهء پيغمبران آن را آورده بودند ، آن بود كه چيزى را با خدا شريك نسازند .
بعد از آن ، محمد صلى الله عليه و آله را مبعوث گردانيد ، و آن حضرت ده سال در مكّه تشريف داشت ؛ پس در عرض مدّت آن ده سال « 3 » ، در مكّه كسى نمرد ، كه گواهى دهد به آن كه خدايى نيست ، مگر خدا ، و به آنكه محمد صلى الله عليه و آله رسول خدا است ، مگر آنكه خدا او را داخل بهشت گردانيد به همان اقرارى كه كرد . و آن ايمان تصديق است ، كه غير از تصديق كردن چيزى در آن معتبر نبود . و خدا هيچكس را از آنان كه مردند ، در حالى كه پيرو محمد صلى الله عليه و آله بودند ، بر اين اعتقاد عذاب نفرمود ، مگر كسى كه به خداوند مهربان شرك آورده بود . و مصدّق اين مطلب آن است كه خداى عز و جل در مكّه ، در سورهء بنىاسرائيل بر آن حضرت فرو فرستاد كه :
« وَ قَضى رَبُّكَ
هامش
( 1 ) . بقره ، 65 .
( 2 ) . چه منع فرموده بوديم كه در آن روز شكار ماهى نكنند و از صبح تا شام مشغول عبادت باشند . و ايشان در آن روزبه حيله و جهودبازى ، ماهى مىگرفتند ، چنان چه در تفاسير شرح آن شده . ( مترجم )
( 3 ) . پيامبر اكرم پس از بعثت ، سيزده سال در مكه بودند ، اما تا سه سال مكلف به دعوت آشكار نبودند .