كند ، خداى عز و جل او را بلند گرداند . بعد از آن ، فرشته به او مىگويد كه : بلند شو . خدا تو را بلند گرداند و دستت را بگيرد . پس پيوسته در دل خويش از همهء مردمان كوچكتر ، و در چشم مردمان از همهء مردمان بزرگتر باشد » .
2576 / 17 . محمد بن يحيى ، از محمد بن احمد ، از بعضى اصحاب خويش ، از نهدى ، از يزيد بن اسحاق شعر ، از عبد اللَّه بن منذر ، از عبداللَّه بن بكير روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هيچكس تكبّر نمىكند ، مگر به جهت خوارى كه آن را در خويش مىيابد » .
2577 / 18 . و در حديث ديگر از امام جعفر صادق عليه السلام چنين روايت است كه فرمود : « هيچ مردى تكبّر يا گردنكشى نمىكند ، مگر به جهت خوارى كه آن را در خويش يافته است » .
باب در بيان عجب و از خود خوش آمدن
125 . باب در بيان عجب و از خود خوش آمدن
2578 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن اسباط ، از مردى از اصحاب ما از اهل خراسان ، از فرزندان ابراهيم بن سيّار روايت كرده كه آن را مرفوع ساخته از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه خدا دانست كه گناه از براى مؤمن ، از عجب بهتر است . و اگر اين نبود ، هيچ مؤمنى هرگز به گناهى مبتلى نمىشد » .
2579 / 2 . از او ، از سعيد بن جناح ، از برادرش ابو عامر ، از مردى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « هر كه عجب در او داخل شود ، هلاك مىشود » .
2580 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از على بن اسباط ، از احمد بن عمر حلّال ، از على بن سويد ، از امام موسىكاظم عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت را سؤال كردم از عجبى كه عمل را تباه مىگرداند . فرمود كه : « عجب ، چندين درجه است . از جملهء آنها اين است كه بدى كردار بنده از برايش آراسته شود . پس آن را خوب و نيكو بيند و او را به شگفت آورد ، و چنان پندارد كه كار نيكو مىكند . و از جملهء آنها اين است كه بنده به پروردگار خويش ايمان مىآورد . پس بر خداى عز و جل منّت مىگذارد ، و خدا را بر او منّت است » ( در باب ايمان ) .
2581 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از عبد الرحمان بن حجّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه مردى مرتكب گناهى مىشود ، و بعد بر آن نادم و پشيمان مىگردد و عمل خيرى را به جا مىآورد . پس آن عمل ، او را شاد و