عثمان بن عيسى ، از على بن سالم كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود :
« خداى عز و جل فرموده كه : من از همهء شريكان بهترم . هر كه غير مرا با من شريك گرداند در عملى كه آن را مىكند ، از او قبول نكنم و نپذيرم ، مگر آنچه خالص باشد از براى من » .
2496 / 10 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن محبوب ، از داود ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه از براى مردم ظاهر گرداند آنچه را كه خدا دوست مىدارد ، و با خدا مبارزه و جنگجويى كند به آنچه آن را ناخوش دارد ، خدا را ملاقات كند و آن جناب بر او خشمناك باشد ، و به غايت او را زشت دارد » .
2497 / 11 . ابو على اشعرى ، از محمد بن عبد الجبّار ، از صفوان ، از فضيل - يعنى ابو العبّاس - ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « يكى از شما نمىتواند كه چيز خوبى را ظاهر سازد و چيز بدى را پنهان گرداند . آيا چنان نيست كه به خود رجوع كند تا بداند كه آن همچنان نيست ؟ و خداى عز و جل مىفرمايد :
« بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ »
« 1 » .
به درستى كه چون نهان ، صحيح و درست باشد ، آشكار ، قوى باشد » .
حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از محمد بن جمهور ، از فضاله ، از معاويه ، از فضل ، از امام جعفر صادق عليه السلام مثل اين را روايت كرده است .
2498 / 12 . على بن ابراهيم ، از صالح بن سندى ، از جعفر بن بشير ، از على بن ابى حمزه ، از ابو بصير روايت كرده است كه فرمود : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هيچ بندهاى نيست كه امر خيرى را پنهان دارد ، مگر آنكه چند روزى نگذرد ، تا آنكه خدا آن خير را از برايش ظاهر گرداند . و هيچ بندهاى نيست كه امر بدى را پنهان سازد ، مگر آنكه چند روزى نگذرد ، كه خدا آن بدى را از برايش ظاهر سازد » .
2499 / 13 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از على بن اسباط ، از يحيى بن بشير ، از پدرش ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه خداى عز و جل را اراده كند به عمل اندكى كه از او سر مىزند ، خدا از برايش ظاهر گرداند بيشتر از آنچه اراده كرده ، و هر كه مردم را اراده كند به بسيارى از عمل خويش ، با آنكه بدن خود را در تعب اندازد و شبش را به بيدار خوابى بگذراند ، خداى عز و جل ابا دارد ، مگر از آنكه آن را اندك نمايد در چشم
هامش
( 1 ) . قيامت ، 14 . انسان بر جان خود بينا است .