تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 681

مساهمون:

ص٦٨١
قول خداى عز و جل است كه فرموده :
« وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ »
« 1 » ؛ يعنى : و قصد مكنيد آن‌چه را كه فاسد و ناخوش و بد باشد ، كه از آن نفقه كنيد » « 2 » . راوى مىگويد كه : بعد از آن فرمود كه : « غير اين از اين ظاهرتر است ( يعنى چيزى ديگر هست كه دلالتش بر اين مطلب ، از آن‌چه مذكور شد ، بيشتر باشد ) ، و آن قول خداى - تعالى - است كه فرمود :
« وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ »
« 3 » ، همان روح است كه از او مفارقت مىكند » . 2460 / 19 . يونس ، از ابن بكير ، از سليمان بن خالد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : «
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ »
« 4 » ؛ يعنى : به درستى كه خدا نمىآمرزد شرك آوردن به او را ، و مىآمرزد آن‌چه را كه غير از آن است ، از براى هر كه خواهد » . حضرت فرمود كه : « يعنى گناهان كبيره را و آن‌چه غير از آن باشد » . راوى مىگويد كه : عرض كردم : گناهان كبيره ، در استثنا ؛ ( يعنى :
« ما دُونَ ذلِكَ »
كه قابليّت مغفرت دارد ) ، داخل است ؟ فرمود : « آرى » . 2461 / 20 . يونس ، از اسحاق بن عمّار روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : گناهان كبيره ، در آنها استثنا هست كه خدا آنها را بيامرزد از براى هر كه خواهد ؟ فرمود : « آرى » . 2462 / 21 . يونس ، از ابن مسكان ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود :
« وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً »
« 5 » و فرمود كه : « حكمت ، معرفت امام است و اجتناب كردن از گناهان كبيره ، كه خدا آتش دوزخ را بر گردن آنها واجب گردانيده » . 2463 / 22 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابان ابىعمير ، از محمد بن حكيم روايت كرده است كه به امام موسىكاظم عليه السلام عرض كردم كه : گناهان كبيره ، صاحب خود را از ايمان بيرون مىبرند ؟ فرمود : « آرى ، و پست‌تر از گناهان كبيره نيز بيرون مىبرد . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود
هامش
( 1 ) . بقره ، 267 . ( 2 ) . و وجه مشابهت آيه و حديث رسول به يكديگر ، چنان كه بعضى گفته‌اند ، آن است كه : ايمان زناكننده ناتمام است ، نه آنكه بالمرّه معدوم است و هيچ نيست ، چنان كه نفقه كردن از آن‌چه ناخوش و بد باشد ناتمام است ، نه آنكه اصلًا انفاق نيست . ( مترجم ) ( 3 ) . مجادله ، 22 . ( 4 ) . نساء ، 48 . ( 5 ) . نساء ، 19 .