« و آنكه چون پدرش او را بخواند ، پدرش را لعنت كند ، و آنكه چون پسرش او را اجابت كند ، او را بزند يا به او ضرر رساند » . ( و مراد اين است كه لعنت كردن پسر بر پدر ، در هنگامى كه او را مىخواند ، و زدن پدر ، پسر را ، بىآنكه نافرمانى و گناهى كرده باشد ، از جملهء گناهان كبيره است ، و اوّل ، داخل است در عقوق و دويم ، به آن نزديك است ) .
2458 / 17 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش كه آن را مرفوع ساخته ، از محمد بن داود غنوى ، از اصبغ بن نباته كه گفت : مردى به خدمت اميرالمؤمنين عليه السلام آمد و عرض كرد كه : يا اميرالمؤمنين ! به درستى كه گروهى گمان كردهاند كه بنده زنا نمىكند و حال آنكه او مؤمن باشد ، و دزدى نمىكند در حالى كه مؤمن باشد ، و شراب نمىآشامد در حالى كه مؤمن باشد ، و ربا نمىخورد در حالى كه مؤمن باشد ، و خون حرام نمىريزد در حالى كه مؤمن باشد ، و اين امر بر من گران است و سينهام از آن تنگ شده ، در هنگامى كه گمان دارم و مىدانم كه اين بنده مانند نماز من نماز مىكند ، و چون دعاى من دعا مىنمايد ، و با من عقد نكاح مىكند و من با او عقد نكاح مىكنم ( كه از يكديگر زن و دختر مىگيريم ) ، و او از من ميراث مىبرد و من از او ميراث مىبرم ، و حال آنكه او به جهت گناه كمى كه به او رسيده ، از ايمان بيرون رفته باشد .
اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : « راست گفتى . شنيدم از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه مىفرمود و دليل بر آن كتاب خدا است : خداى عز و جل مردمان را بر سه طبقه آفريد و ايشان را در سه منزله فرود آورد . و اين است قول خداى عز و جل در كتاب خويش : « ياران دست راست و ياران دست چپ و پيشىگيرندگان » . امّا آنچه ذكر فرموده از امر پيشىگيرندگان ، ايشان ، پيغمبران مرسل و غير مرسلاند كه خدا پنج روح را در ايشان قرار داد : روح قدس و روح ايمان و روح قوّت و روح شهوت و روح بدن . پس به روح قدس ، مبعوث شدند به پيغمبرى ، در حالتى كه پيغمبران مرسل و غير مرسل بودند و به آن روح چيزها را داشتند ، و به روح ايمان ، خدا را پرستيدند و چيزى را با او شريك نگردانيدند ، و به روح قوّت ، با دشمنان خود جهاد كردند و امور معاش و معاشرت خويش را چاره نمودند ، و به روح شهوت ، طعام لذيذ و خوشمزه را يافتند و به لذّت آن رسيدند ، و زنان برناى حلال را نكاح كردند و با ايشان مجامعت كردند ، و به روح بدن ، حركت كردند و راه درنورديدند ؛ پس اين گروه ، آمرزيدهاند و از گناهان ايشان ( يعنى خلاف اولايى كه از ايشان سر زده ) درگذشته شده » .
بعد از آن فرمود كه : « خداى عز و جل فرموده است كه :
« تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ