وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ »
« 1 » ؛ يعنى : و آنچه به شما مىرسد ، اى بندگان ! از بليّت و آفت مالى و بدنى ، پس به سبب آن چيزى است كه دستهاى شما آن را كسب كرده ؛ يعنى به سبب معصيتى است كه كردهايد ، و خدا عفو مىكند و درمىگذرد از بسيارى از گناهان » . راوى مىگويد كه : بعد از آن ، حضرت فرمود كه : « آنچه خدا از آن عفو مىفرمايد ، بيشتر است از آنچه به آن مؤاخذه و بازخواست مىكند » . « 2 »
2414 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد ، از حريز ، از فضيل بن يسار ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هيچ سختى به بندهاى نمىرسد ، مگر به واسطهء گناهى ، و آنچه خدا از آن عفو مىفرمايد ، بيشتر است » .
2415 / 5 . على ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمود : البتّه دندانهاى خندهء خود را ظاهر مكن ، و حال آنكه عملهاى رسواكننده را به جا آورده باشى ، و بايد كه از شبيخون ايمن نباشد ، هر كه كارهاى بد كرده است » .
2416 / 6 . از او ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از ابراهيم بن عبدالحميد ، از ابواسامه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « به خدا پناه بريد از سطوتهاى خدا در شب و روز » . راوى مىگويد : عرض كردم كه : سطوتهاى خدا چيست ؟ فرمود كه : « گرفتن بر معصيتها » . « 3 »
2417 / 7 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابىعبداللَّه ، از پدرش ، از سليمان جعفرى ، از عبداللَّه بن بكير ، از زراره ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « گناهان ، همهء آن ، سخت است و سختترين آنها ، گناهى است كه گوشت و خون بر آن برويد ؛ زيرا كه صاحب آن ، يا خدا او را رحم مىكند ، و يا عذاب » . مىفرمايد : « و در بهشت داخل
هامش
( 1 ) . شورا ، 30 .
( 2 ) . و مخفى نماند كه آيه و حديث ، مخصوصاند به گناهكاران ، و امّا هرگاه بىگناهى را مصيبتى رسد ، سببش چيزى ديگر است ، مانند زيادتى اجر . ( مترجم )
( 3 ) . و سطوت - به فتح سين سعفص و سكون طاء حطّى - ، در اصل لغت به معنى حمله بردن و قهر كردن است . ( مترجم )