از مبارك ، غلام شعيب ، كه گفت : شنيدم از ابوالحسن حضرت امام موسىكاظم عليه السلام كه مىفرمود : « خداى عز و جل مىفرمايد كه : من غنى را غنى نكردهام ، به جهت آنكه كرامت و عزّتى داشته در نزد من ، و فقير را فقير نگردانيدهام ، به جهت آنكه خوار و بىمقدار بود در نزد من . و اين از جملهء آنها است كه به واسطهء آن ، اغنيا را به فقرا آزمودهام ، و اگر فقرا نمىبودند ، اغنيا مستحقّ بهشت نمىشدند » .
2402 / 21 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از اسحاق بن عيسى ، از اسحاق بن عمّار و مفضّل بن عمر روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه :
« توانگران شيعهء ما ، امينان مايند بر محتاجان ايشان . پس ما را حفظ كنيد در باب ايشان ، و رعايت حال فقرا كنيد ، تا خدا شما را حفظ كند » .
2403 / 22 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از هشام بن سالم ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - فرمود كه :
فقر و بىچيزى ، مؤمن را بيشتر زينت و آرايش مىدهد از دوال [ / تسمه ] لجام و افسار ، بر رخسار اسب » .
2404 / 23 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از ابنمحبوب ، از عبداللَّه بن غالب ، از پدرش ، از سعيد بن مسيّب كه گفت : حضرت على بن الحسين عليهما السلام را سؤال كردم از قول خداى عز و جل :
« وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً »
« 1 » ؛ يعنى : « و اگر نه اين بود كه همهء مردمان ، يك گروه مىگرديدند » . و حضرت فرمود كه : « مقصود خدا از اين ، امّت محمد صلى الله عليه و آله است ؛ يعنى اگر نه اين بود كه ايشان بر يك دين مىبودند ، در حالتى كه همهء ايشان كافر بودند :
« لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ »
« 2 » ؛ هر آينه قرار مىداديم از براى كسى كه نمىگرود به خداوند بخشاينده ، از براى خانههاى ايشان ؛ يعنى قرار مىداديم از براى خانههاى ايشان سقفها از نقره » . و حضرت فرمود كه : « اگر خدا با امّت محمد چنين كرده بود ، مؤمنان اندوهناك مىشدند ، و همين ايشان را غمناك مىساخت ، و با ايشان نكاح نمىكردند و ايشان را ارث نمىدادند » .
هامش
( 1 ) . زخرف ، 33 .
( 2 ) . زخرف ، 33 .