« اگر اصرار مؤمنان بر خدا نبود در باب طلب كردن روزى ، هر آينه ايشان را نقل مىفرمود از اين حالى كه ايشان درآنند ، به سوى حالى كه از آن تنگتر و دشوارتر بود » .
2387 / 6 . از او ، از بعضى از اصحاب خويش روايت است كه آن را مرفوع ساخته و گفته است كه : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هيچ بندهاى از دنيا عطا نشده ، مگر به جهت عبرت و پند گرفتن ، و از هيچ بندهاى دور نشده ، مگر به جهت آزمودن » .
2388 / 7 . از او ، از نوح بن شعيب و ابواسحاق خفّاف ، از مردى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « از براى شيعيان خالص ما در دولت باطل نيست ، مگر قوت . اگر خواهيد به جانب مشرق رويد و اگر خواهيد به جانب مغرب رويد ، كه هرگز غير از قوت ، چيزى به شما روزى نمىشود » .
2389 / 8 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن حسن اشعرى ، از بعضى از استادان خويش ، از ادريس بن عبداللَّه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود :
« پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : يا على ! احتياج ، امانت خدا است در نزد خلقش ؛ پس هر كه آن را بر خويش كتمان كند و بپوشد ، خدا او را ثواب كسى كه نماز به جا آورده عطا كند ، و هر كه آن را ظاهر سازد در نزد كسى كه بر بردن اندوه او قادر باشد و نكند ، پس به حقيقت كه او را كشته است . بدان و آگاه باش ! كه او را به شمشير و نيزه و تير نكشته ، و ليكن او را كشته ، به آنچه از دلش خراشيده و مجروح گردانيده » .
2390 / 9 . و از او ، از احمد ، از على بن حكم ، از سعدان روايت است كه گفت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل در روز قيامت به جانب فقراى مؤمنان التفات مىفرمايد ؛ مانند كسى كه ايشان را عذرخواهى كند . پس مىفرمايد كه : سوگند ياد مىكنم به عزّت و جلال خودم كه شما را در دار دنيا فقير نگردانيدم ، به جهت آنكه شما را در نزد من ذلّت و خوارى و حقارت و بىمقدارى باشد ، و هر آينه خواهيد ديد كه امروز با شما چه مىكنم . پس هر كه به جهت شما در دار دنيا نيكى را توشه برگرفته ، كه با شما محبّت و احسانى نموده ، دستش را بگيريد و او را داخل بهشت گردانيد » . حضرت فرمود : « پس مردى از آن فقرا عرض مىكند كه : اى پروردگار من ! به درستى كه اهل دنيا در دنياى خويش رغبت كردند . پس زنان صاحب جمال را به عقد خويش درآوردند ، و جامههاى نرم پوشيدند ، و طعامهاى لذيذ خوردند ، و در خانههاى خوب ساكن شدند ، و بر حيوانى كه مشهور بود به
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 633
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٣٣