پيش از اغنياى ايشان » . « 1 »
پس حضرت فرمود كه : « زود باشد كه از برايت مثلى بزنم و داستانى بيان كنم . جز اين نيست كه داستان فقير و غنى در قيامت ، چون داستان دو كشتى است كه آنها را بر عاشر ( و دَه ، يك ستانى ) بگذرانيدند ، پس در يكى از آنها نظر كرد و در آن چيزى نديد ، گفت كه : اين را روانه سازيد . و در ديگرى نظر كرد ، ديد كه آن كشتى پربار است . پس گفت كه : اين را نگاه داريد و مگذاريد كه روانه شود » .
2383 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از سعدان كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « مصيبتها ، بخششها است از جانب خداى عز و جل ، و فقر و درويشى ، در نزد خدا مخزون است كه آن را در خزائن خود ضبط فرموده » .
2384 / 3 . و از او روايت است كه آن را مرفوع ساخته از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود :
« رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : يا على ! به درستى كه خدا فقر و پريشانى را در نزد خلق خويش امانت قرار داده . پس هر كه آن را بپوشد و پنهان دارد ، خدا او را مانند ثواب روزهدارى كه به عبادت ايستاده باشد عطا كند ، و هر كه آن را فاش كند و اظهار نمايد در نزد كسى كه بر روا كردن حاجتش قادر باشد و نكند ، پس به حقيقت كه او را كشته است . بدان و آگاه باش ! كه او را به شمشير و نيزه نكشته ، و ليكن كشته است او را به آنچه از دلش خراشيده و مجروح گردانيده » ( يعنى اندوهى كه به آن رسانيده ) .
2385 / 4 . از او ، از محمد بن على ، از داود حذّاء ، از محمد بن صغير ، از جدّش شعيب ، از مفضّل روايت است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « هر چه ايمان بنده زياد مىشود ، تنگى در اسباب زندگانيش زياد مىگردد » .
2386 / 5 . و به اسناد خويش روايت كرده و گفته است كه : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه :
هامش
( 1 ) . و خريف ، فصل خزان است . و مراد به چهل خريف ، چهل سال است ؛ زيرا كه در هر سال ، يك خريف بيش نيست ، در معظم معموره كه شمالى خطّ استوا است و بناى تخاطب در فصول بر آن است ، و در خطّ استوا كه هر سال دو پاييز دارد ، و همچنين سائر فصول ، در امثال اين مقامات اعتبار نمىشود ؛ چه بناى تخاطب بر آن نيست ؛ پس چون چهل خريف بگذرد ، چهل سال گذشته باشد . و در بعضى از روايات ما واقع شده است كه خريف ، هزار عام است و هر عامى هزار سال ؛ پس مراد ، چهل هزار هزار سال مىشود . ( مترجم )