آنچه محمد آن را از نزد خدا آورده ، و دوستى از براى دوست ما ، و بيزارى از دشمن ما ، و تسليم شدن براى امر و فرمان ما ، و انتظار بردن قائم ما ، و سعى كردن در بندگى خدا و پارسايى كردن » .
1500 / 11 . على بن ابراهيم ، از صالح بن سندى ، از جعفر بن بشير ، از على بن ابىحمزه ، از ابوبصير روايت كرده است كه گفت : شنيدم از ابوبصير كه امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال مىكرد و به آن حضرت عرض كرد : فداى تو گردم ! مرا خبر ده از دينى كه خداى عز و جل آن را بر بندگان خويش واجب گردانيده ، آنچه ايشان را نمىرسد كه به آن جاهل باشند ، و غير آن از ايشان قبول نمىشود ، و بيان فرما كه آن چيست ؟
فرمود : « دو مرتبه بر من تكرار كن » . ابوبصير بر آن حضرت تكرار نمود . فرمود :
« گواهى دادن است به آنكه خدايى نيست ، مگر خدا ، و آنكه محمد رسول خدا صلى الله عليه و آله است ، و برپا داشتن نماز و دادن زكات و حجّ كردن خانهء كعبهء معظّم ، امّا هر كه استطاعت داشته باشد راهى را به سوى آن ، و تواند كه به جانب آن برود ، و روزهء ماه مبارك رمضان » . بعد از آن ، اندكى ساكت شد ؛ پس دو مرتبه فرمود : « و ولايت اهل بيت » . بعد از آن فرمود : « اين است آنچه خداى عز و جل بر بندگان خويش واجب گردانيده . و پروردگار عالم در روز قيامت بندگان را سؤال نمىفرمايد ، و نمى فرمايد : چرا از براى من زياد نكردى بر آنچه من بر تو واجب گردانيدهام ، و ليكن هر كه زياد كند ، خدا زيادتر به او عطا فرمايد . به درستى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سنّتهاى بسيار نيكو را قرار داد . فرموده كه : سزاوار است ازبراى مردمان كه آن را بگيرند و به آنها عمل نمايند » .
1501 / 12 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از محمد بن جمهور ، از فضالة بن ايّوب ، از ابوزيد حلال ، از عبدالحميد بن ابوالعلاى ازدى روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « خداى عز و جل پنج چيز را بر خلق خود واجب ساخت ، و در چهار چيز از آن رخصت داد » ؛ و در يكى از آنها رخصت نداد ، چه هر يك از نماز و زكات و روزه و حجّ ، گاهى ساقط مىشوند ، و ولايت ، در هيچ وقتى از اوقات و در هيچ حالى از حالات ، ساقط نمىشود .
1502 / 13 . از او ، از معلّى بن محمد ، از وشّاء ، از ابان ، از اسماعيل جعفى روايت است كه مردى بر امام محمد باقر عليه السلام داخل شد و با او نامهاى بود . حضرت باقر عليه السلام به آن مرد فرمود :
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 63
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٣