شما بر دينى هستيد كه هر كه آن را كتمان كند ، خدا او را عزيز گرداند . و هر كه آن را آشكار كند ، خدا او را خوار و بىمقدار سازد » .
2267 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از عبداللَّه بن بكير ، از مردى ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت : ما جماعتى بوديم كه بر آن حضرت داخل شديم و عرض كرديم كه : يابنرسول اللَّه ! ما ارادهء عراق داريم ، پس ما را وصيّت كن .
حضرت باقر عليه السلام فرمود كه : « بايد قوىّ شما ضعيف شما را تقويت دهد ، و مالدار شما فقير شما را يارى و اعانت كند . و سرّ ما را فاش مكنيد و امر ما را آشكار منماييد . و چون از جانب ما حديثى برسد و بر آن يك گواه يا دو گواه از كتاب خدا بيابيد ، آن را بگيريد و به آن عمل كنيد ، و اگر نه ، در نزد آن بايستيد . بعد از آن ، آن را به سوى ما برگردانيد تا از براى شما ظاهر شود . و بدانيد كه آنكه اين امر را انتظار مىكشد ، از برايش مثل اجر كسى است كه روزهدار باشد و به عبادت قيام نمايد . و هر كه قائم ما را دريابد و با آن حضرت به جنگ بيرون رود و دشمن ما را بكشد ، از برايش مثل ثواب بيست شهيد باشد . و هر كه با قائم ما كشته شود ، او را مثل ثواب بيست و پنج شهيد خواهد بود » .
2268 / 5 . از او ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از عبدالاعلى روايت است كه گفت : شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه برداشتن امر ما تصديق كردن و قبول نمودن آن به تنهايى نيست ؛ بلكه از جملهء برداشتن امر ما ، پوشيدن و نگاه داشتن آن است از كسى كه اهل آن نباشد . و چون چنين كسى را ديدى ، سلام مرا به ايشان برسان و به ايشان بگو كه : خدا رحمت كند بندهاى را كه دوستى مردم را به سوى خويش بكشاند . و ايشان را حديث كنيد به چيزى كه مىشناسند ، و آنچه را كه انكار دارند ، از ايشان بپوشيد » .
بعد از آن فرمود : « به خدا سوگند كه آنكه جنگ را از براى ما برپا مىكند ، مؤنت [ / رنج ] و شدّتش بر ما سختتر نيست از كسى كه بر ما سخن مىگويد به چيزى كه ما ناخوش داريم ، پس هر گاه آشكار كردن را از بندهاى بشناسيد ، به سوى او دويد و او را از آن برگردانيد ؛ پس اگر از شما قبول كند ، نعمالاتّفاق ، و اگر نه ، اين را بر او بار كنيد و به گردنش بگذاريد ، به واسطهء كسى كه بر او گران است و در نزد او عظمتى دارد و از او مىشنود و سخنش را قبول مىكند ؛ پس به درستى كه مردى از شما حاجتى مىطلبد و خواهان آن مىشود و در آن دقّت مىكند ، تا آنكه از برايش دوا مىشود ؛ پس در حاجت من دقّت كنيد ، چنان كه در
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 553
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٥٣