حميد ، از مالك بن اعين جهنى روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود : « اى مالك ! به درستى كه خدا دنيا را عطا مىكند به آنكه دوست مىدارد و به آنكه دشمن مىدارد ، و دين خويش را عطا نمىفرمايد ، مگر به كسى كه دوست مىدارد » .
2235 / 3 . از او ، از معلّى ، از وشّاء ، از عبدالكريم بن عمرو خثعمى ، از عمر بن حنظله ، از حمزة بن حمران ، از حمران ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « به درستى كه خدا اين دنيا را به نيكوكار و نابكار مىدهد ، و ايمان را عطا نمىفرمايد ، مگر به برگزيدهء خود از خلق خود » .
2236 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن نعمان ، از ابوسليمان ، از ميسّر روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل دنيا را مىدهد به آن كه دوست دارد و آنكه دشمن دارد . و به درستى كه ايمان را عطا نمىفرمايد ، مگر آنكه دوست دارد » .
باب در بيان سلامت و رستگارى دين
96 . باب در بيان سلامت و رستگارى دين
2237 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن نعمان ، از ايّوب بن حرّ ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل :
« فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا »
« 1 » كه آن حضرت فرمود : « آگاه باشيد كه بر او ستم كردند و او را كشتند ، و ليكن آيا مىدانيد كه خدا او را از چه نگاه داشت ؟ او را از آنكه فرعون و قومش او را در دينى كه داشت گمراه كنند و امر دينش را فاسد گردانند » . و ترجمهء آيه اين است كه : « پس خدا حزقيل ، مؤمن آلفرعون ، را نگاه داشت از بدىهاى آنچه مكر كرده بودند و انديشههاى ناخوش كه دربارهء او برده بودند » .
2238 / 2 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى بن عبيد ، از ابوجميله روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « در وصيّت اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - به اصحاب خويش اين بود كه : بدانيد كه قرآن باعث هدايت است در شب و روز . نور است از براى شب تار ( كه عبارت است از دل نادان يا دل تيره تبارى [ با ] مشقّت و حاجتمندى ) كه مىتابد بر آنچه واقع باشد از سختى و احتياج . پس هرگاه بليّه و مصيبتى وارد شود كه دفع
هامش
( 1 ) . غافر ، 45 .