باب در بيان نصيحت مؤمن
90 . باب در بيان نصيحت مؤمن « 1 »
2209 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از عمر بن ابان ، از عيسى بن ابىمنصور ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « واجب است از براى مؤمن بر مؤمن كه با او مناصحه كند » ( به آن معنا كه مذكور شد ) .
2210 / 2 . از او ، از ابنمحبوب ، از معاوية بن وهب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « نصيحت از براى مؤمن بر مؤمن واجب است در زمان حضور و غيبت » .
2211 / 3 . ابنمحبوب ، از ابنرئاب ، از ابوعبيدهء حذّاء از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « نصيحت واجب است از براى مؤمن بر مؤمن » .
2212 / 4 . ابنمحبوب ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : بايد مردى كه از شما مسلمانان باشد ، برادر خويش را نصيحت كند ؛ مانند آنكه خود را نصيحت مىكند » .
2213 / 5 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه بزرگترين مردمان از روى جاه و منزلت در نزد خدا در روز قيامت كسى است كه به نصيحت از براى خلق خدا در زمين از همهء ايشان روندهتر باشد » .
2214 / 6 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از منقرى ، از سفيان بن عيينه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « بر شما باد به نصيحت از براى خدا در خلق آن جناب ؛ زيرا كه هرگز تو او را ملاقات نخواهى كرد به عملى كه از آن بهتر باشد » .
هامش
( 1 ) . و نصيحت - چون نُصْح - ، در لغت خلوص و خيرخواهى است . و نصيحت خدا ، صحّت اعتقاد است در وحدانيّت و توابع آن و خلوص نيّت در عبادت . و نصيحت كتاب خدا ، تصديق كردن به آن و عمل كردن به آنچه در آن است . و نصيحت رسول خدا صلى الله عليه و آله ، تصديق به نبوّت و رسالت او است و انقياد و اطاعت او در آنچه به آن امر نموده يا از آن نهى فرموده . و نصيحت ائمه عليه السلام ، اطاعت ايشان است و خروج نكردن بر ايشان . و نصيحت عامّهء مسلمانان ، راهنمايى ايشان است به سوى آنچه صلاح و مصلحت ايشان در آن باشد . ( مترجم )