حقيقت كه مرا شاد كرده ، و هر كه مرا شاد كند ، خدا را شاد كرده است » .
2129 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از مردى از اهل كوفه كه مكنّى است به ابومحمد ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « تبسّم و لبخندهء مرد در روى برادرش حسنه است ، و صرف كردن خار و خاشاك كه در چشم مىافتد و گردانيدن امثال آن از برادر دينى حسنه است ، و خدا پرستيده نشد به چيزى كه در نزد او دوستتر باشد از ادخال سرور بر مؤمن » .
2130 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سنان ، از عبداللَّه بن مسكان ، از عبيد اللَّه بن وليد وصّافى روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه در آنچه خداى عز و جل با بندهء خود موسى عليه السلام راز گفت اين بود كه فرمود : به درستى كه مرا بندگانى چندند كه بهشت خويش را از براى ايشان مباح مىگردانم و ايشان را در آن حاكم مىسازم . عرض كرد كه : اى پروردگار من ! آن گروهى كه تو بهشت خود را از براى ايشان مباح مىكنى و ايشان را در آن حاكم مىگردانى ، كيانند ؟ فرمود كه : هر كه سرور را بر مؤمنى داخل كند » . بعد از آن ، حضرت باقر عليه السلام فرمود كه : « مؤمنى در مملكت پادشاهِ جبّارى ستمكار بود ؛ پس آن جبّار در گرفتن و اذيّت رسانيدن به او حريص شد . مؤمن از آن جبّار گريخت و به جانب بلاد مشركان رفت و بر مردى از اهل شرك فرود آمد . آن مشرك او را جاى داد و با او مدارايى و مهربانى نمود و او را ميهمانى كرده ، ميزبان او بود ؛ پس در هنگامى كه آن مشرك را مرگ در رسيد ، خداى عز و جل به سوى او وحى فرمود كه : به عزّت و جلال خود سوگند ياد مىكنم كه اگر تو را در بهشت جا و مسكنى مىبود ، هر آينه تو را در آن ساكن مىگردانيدم ، و ليكن بهشت حرام است بر كسى كه بميرد و مشرك باشد به من و از براى من شريكى را اعتقاد داشته باشد . اى آتش ! او را بترسان ، و ليكن او را آزار مرسان ، و روزيش در دو طرف روز - يعنى صبح و شام - به او عطا مىشود » . عرض كردم كه : آن روزى از بهشت مىآيد ؟ فرمود كه : « از آنجا كه خدا مىخواهد مىآيد » .
2131 / 4 . از او ، از بكر بن صالح ، از حسن بن على ، از عبداللَّه بن ابراهيم ، از على بن ابىعلى ، از امام جعفر صادق ، از پدرش ، از حضرت على بن الحسين عليهم السلام روايت است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى دوستترين اعمال به سوى خداى - تعالى - ادخال سرور و شادى است بر مؤمن » .
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 477
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٧٧