تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 447

مساهمون:

ص٤٤٧
جبرئيل عليه السلام مرا خبر داد كه خداى عز و جل فرشته‌اى را به سوى زمين فرو فرستاده ؛ پس آن فرشته شروع كرد كه راه مىرفت ، تا به در خانه‌اى رسيد كه مردى بر در آن خانه ايستاده بود و بر صاحبخانه رخصت مىطلبيد . فرشته به آن مرد گفت كه : حاجتت به صاحب اين خانه چيست ؟ و چه باعث شده كه تو را به اينجا آورده است ؟ گفت : مرا برادرى است مسلمان كه در راه خداى - تبارك و تعالى - به زيارتش آمده‌ام . فرشته به او گفت كه : حاجتى غير از اين ندارى ؟ و غير از اين مطلب چيزى ديگر باعث آمدنت نشده ؟ گفت كه : غير از اين مطلب چيزى مرا به اينجا نياورده است . فرشته گفت كه : من فرستادهء خدايم به سوى تو ، و آن جناب تو را سلام مىرساند و مىفرمايد كه : بهشت از برايت واجب شد . و فرشته گفت كه : خداى عز و جل مىفرمايد كه : هر مسلمانى كه مسلمانى را زيارت كند ، در حقيقت او را زيارت نكرده ؛ بلكه مرا زيارت كرده است ، و ثوابش بر من بهشت است » . 2079 / 4 . على ، از پدرش ، از ابن‌ابىعمير ، از على نهدى ، از حصين ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه برادر خويش را زيارت كند در راه خدا ، خداى عز و جل مىفرمايد كه : مرا زيارت كردى و ثواب تو بر من است ، و من از براى تو به ثوابى غير از بهشت راضى نمىشوم » . 2080 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از سيف بن عميره ، از يعقوب بن شعيب كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر كه برادر خويش را در گوشهء شهر زيارت كند ، به جهت طلب كردن رضاى خدا ، چنين كسى زائر خدا است كه به زيارت او رفته ، و بر خدا لازم است كه زيارت‌كنندهء خود را نوازش فرمايد و گرامى دارد » . 2081 / 6 . از او ، از على بن حكم ، از سيف بن عميره ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه برادر خود را در خانه‌اش زيارت كند ، خداى عز و جل به او مىفرمايد كه : تو ميهمان من و زيارت‌كنندهء منى ، و ميزبانى و نوازش تو بر من است ، و من بهشت را از براى تو واجب گردانيدم ، به سبب دوستى كه با او دارى » . 2082 / 7 . از او ، از على بن حكم ، از اسحاق بن عمّار ، از ابوغرّه روايت است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر كه برادر خود را زيارت كند در راه خدا ؛ خواه در حال بيمارى و خواه در تندرستى ، و از روى فريب و طمع بازديد به نزد او نيامده
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 447 | الشيخ الكليني / محمد مرادى / اردكانى