اين نعمت زيادتى باشند ، تا آنكه از يكديگر ببُرند ؛ پس هرگاه چنين كنند ، پراكنده شوند و نيست و نابود گردند » .
1994 / 21 . از او ، از چندين نفر ، از زياد قندى ، از عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : گروهى نابكار مىباشند و نيكوكار نمىباشند ؛ پس رحمهاى خويش را پيوند مىكنند ، و به اين سبب مالهاى ايشان زياد مىشود ، و عمرهاى ايشان دراز مىگردد ؛ پس چگونه خواهد بود هرگاه نيك و نيكوكردار و پرهيزگار باشند » .
1995 / 22 . و از او ، از قاسم بن يحيى ، از جدّش حسن بن راشد ، از ابوبصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه : رحمهاى خويش را پيوند كنيد ، و هر چند كه به سلام كردن باشد . خداى - تبارك و تعالى - مىفرمايد كه :
« وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً »
« 1 » » .
1996 / 23 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن حكم ، از صفوان جمّال روايت كرده است كه گفت : در ميان حضرت امام جعفر صادق عليه السلام و عبداللَّه بن حسن گفتگويى واقع شد ، تا آنكه كار به جايى رسيد كه آواز و غوغا در ميان ايشان بلند گرديد و مردم جمع شدند . و در شبانگاه حضرت و عبداللَّه با اين حال از يكديگر جدا شدند . راوى مىگويد كه : من صبح زود در پى كارى رفتم . ناگاه ديدم كه حضرت امام جعفر صادق عليه السلام بر در خانه عبداللَّه بن حسن ايستاده و مىفرمايد كه : « اى كنيز ! به ابو محمد - يعنى عبداللَّه بن حسن - بگو كه بيرون آيد » . صفوان مىگويد كه : عبداللَّه بيرون آمد و عرض كرد كه :
يا اباعبداللَّه ! چه چيز تو را در اين صبح زود به اينجا آورده است ؟ حضرت فرمود كه : « من دوش آيهاى را از كتاب خداى عز و جل تلاوت كردم كه آرام مرا ربود ؟ » عرض كرد كه : آن كدام آيه است ؟ فرمود كه : « قول خداى عز و جل :
« الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ »
« 2 » . ( و در صدر آيه واو نيز هست . و ترجمهء آن اين است : ) « و نيز خداوندانِ عقول صافيه از معارضهء وهم و شبهه ، آنانند كه پيوند مىكنند آنچه را كه خدا امر فرموده به آن : و به آنكه پيوند شود چون رحم ، و به غايت مىترسند از پروردگار خويش ،
هامش
( 1 ) . نساء ، 1 . و از خدايى كه به نام او از يكديگر درخواست مىكنيد و از بريدن و قطع رابطه با خويشان پروا كنيد كه خدا هماره مراقب شما است .
( 2 ) . رعد ، 21 .