خداى عز و جل :
« الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ »
« 1 » ، و نيز رحم هر صاحب رحمى كه باشد » .
1981 / 8 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابنمحبوب ، از مالك بن عطيّه ، از يونس بن عمّار روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « اوّل گويندهء از اعضا و جوارح در روز قيامت ، رحم است . عرض مىكند كه : اى پروردگار من ! هر كه در دنيا مرا وصل كرده ، امروز در ميان خود و او پيوند ده ، و هر كه در دنيا مرا قطع كرده ، امروز در ميان خود و او قطع كن » .
1982 / 9 . از او ، از احمد بن محمد بن ابىنصر ، از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام روايت است كه فرمود : « امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : رحم خويش را وصل كن ، و هر چند كه به يك شربت آب باشد ، و بهتر چيزى كه رحم را به آن وصل مىكنى ، باز داشتن اذيّت است از آن . و صلهء رحم موجب تأخير در اجل ، و باعث دوستى است در اهل و خويشان » .
1983 / 10 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز بن عبداللَّه ، از فضيل بن يسار روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام فرمود : « به درستى كه رحم در روز قيامت به عرش خدا آويخته ، عرض مىكند : بار خدايا ! پيوند كن هر كه مرا پيوند كرده ، و ببر از هر كه از من بريده است » .
1984 / 11 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن اسماعيل بن بزيع ، از حنان بن سدير ، از پدرش ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « ابوذر رضى الله عنه گفت :
شنيدم از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه مىفرمود : دو كنارهء صراط در روز قيامت رحم و امانت است ؛ پس هر گاه كسى كه رحم را وصل نموده و امانت را به صاحبش رد كرده بر آن بگذرد ، به سوى بهشت روان شود . و هرگاه آن كه امانت را خيانت كرده و رحم را قطع نموده بر آن بگذرد ، هيچ كردارى او را نفع نبخشد با وجود اين دو صفت ، و صراط او را در آتش جهنّم نگونسار كند » .
1985 / 12 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از حفص بن قرط ، از ابوحمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « صلهء ارحام ، خلق را نيكو كند ، و كف را بخشنده دارد ، و نفس را پاكيزه سازد ، و در روزى بيفزايد ، و در
هامش
( 1 ) . رعد ، 21 .