ابراهيم جعفرى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه :
هر كه با فقير و درويش از مال خود مواسات كند ، و او را با خود برابر سازد ، و مردم را از نفس خويش انصاف دهد ، چنين كسى مؤمن است از روى حق و راستى » .
1964 / 18 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از خالد بن نافع ، جامهء سابرىفروش ، از يوسف بزّاز روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هرگز دو كس در امرى با يكديگر خلاف نكردند كه يكى از ايشان صاحب خود را انصاف دهد و او قبول نكند ، مگر آنكه خدا او را يارى دهد ، و بر صاحبش غالب گرداند » .
1965 / 19 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابنمحبوب ، از ابوايّوب ، از محمد بن قيس ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه خدا را بهشتى است كه در آن داخل نمىشوند ، مگر سه كس ، كه يكى از ايشان كسى است كه در باب خود ، - و بنابر بعضى از نسخ ، بر نفس خود - به حق حكم كند » .
1966 / 20 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از حمّاد ، از حلبى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « عدل ، شيرينتر است از آبى كه تشنهاى كه از غايت تشنگى لبهايش خشكيده باشد ، به آن رسد . و عدل ، بسيار وسيع و گشاده است ، هرگاه در آن عدالت شود ، اگرچه كم باشد » .
باب در بيان بىنيازى جستن از مردمان
67 . باب در بيان بىنيازى جستن از مردمان
1967 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « شرف و بزرگوارى مؤمن ، ايستادنش به عبادت است در شب ، و عزّتش ، بىنيازى جستن او است از مردمان » .
1968 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش و على بن محمد قاسانى هر دو ، از قاسم بن محمد ، از سليمان بن داود منقرى ، از حفص بن غياث روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « چون يكى از شما خواهد كه از پروردگار خويش چيزى را سؤال نكند ، مگر آنكه به او عطا فرمايد ، بايد كه از همهء مردمان نوميد باشد و او را اميدى نباشد ، مگر در نزد خدا ؛ پس هرگاه خداى عز و جل اين را از دل او بداند ، چيزى را از خدا نخواهد ، مگر آنكه به او عطا فرمايد » .