« سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلا الهَ الَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرْ » ، و هر چند كه اين از جملهء ذكر خدا باشد . و ليكن مقصود ياد خدا است در هر جا ، در وقتى كه بر سر طاعت يا معصيتى درآيى » .
1955 / 9 . ابنمحبوب ، از ابواسامة روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « مؤمن به چيزى آزموده نشد كه بر او سختتر باشد از سه خصلت كه از آنها محروم مىشود » . عرض شد كه : آن خصلتها چيست ؟ فرمود : « مواسات كردن در آنچه در دست او است ، و انصاف دادن از نفس خويش ، و بسيار خدا را ياد كردن . و بدان كه من اين را نمىگويم كه : « سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلا الهَ الَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرْ » ، و ليكن ياد خدا در نزد آنچه از برايش حلال كرده ، و ذكر خدا در نزد آنچه بر او حرام گردانيده » . ( و مراد از ياد خدا در آن هنگام ، آن است كه آن جناب ، داعى و مانع او در فعل و ترك شود ) .
1956 / 10 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابىعبداللَّه ، از يحيى بن ابراهيم بن ابىالبلاد ، از پدرش ، از جدّش ابوالبلاد ، كه آن را مرفوع ساخته و گفته است كه :
يكى از باديهنشينان به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد ، و آن حضرت اراده داشت كه به جنگى از جنگهاى خويش بيرون رود ؛ پس آن اعرابى ركاب پالان شتر سوارى آن حضرت را كه از پوست يا چوب ساخته بودند گرفت ، و عرض كرد كه : يا رسول اللَّه ! كارى را به من بياموز كه به واسطهء آن داخل بهشت شوم . فرمود كه : « آنچه دوست مىدارى كه مردم با تو بكنند ، همان را با مردم بكن . و آنچه ناخوش دارى كه مردم با تو بكنند ، آن را با ايشان مكن » . و فرمود كه : « راه شتر را وا گذار و بگذار كه برود » .
1957 / 11 . ابوعلى اشعرى ، از حسن بن على كوفى ، از عيسى بن هشام ، از عبدالكريم ، از حلبى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « عدل ، شيرينتر است از آبى كه تشنهاى كه از غايت تشنگى لبهايش خشكيده باشد ، به آن رسد . و عدل ، بسيار وسيع و گشاده است ، هرگاه در آن عدالت شود و اگرچه كم باشد » .
1958 / 12 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنمحبوب ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه با مردم از نفس خود انصاف دهد ، به او رضامندى به عمل مىآيد كه حاكم باشد از براى غير خويش » .
1959 / 13 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سنان ، از يوسف بن عمران بن ميثم ، از يعقوب بن شعيب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود :
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 375
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٧٥