راحت [ ى ] و دوستى سخن گفتن و دوستى علوّ و برترى و دوستى ثروت و بسيارى مال ، از آن متشعّب گرديد ؛ پس اينها هفت خصلت شدند كه همهء آنها در دوستى دنيا جمع گرديدند ، و لهذا پيغمبران و دانايان بعد از شناخت اين امر گفتند كه : دوستى دنيا ، سرِ همهء گناهان است .
و دنيا دو قسم است : يكى دنياى بلاغ ، كه به قدر كفايت و رسانيدن است ؛ و ديگرى دنياى ملعون ، و آن دنيايى است كه به قدر كفاف افزون باشد » .
1904 / 12 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از ابنبكير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه در طلب كردن دنيا ، گزند رسانيدن است به آخرت . و در طلب كردن آخرت ، ضرر رسانيدن است به دنيا ؛ پس به دنيا ضرر برسانيد ؛ زيرا كه آن سزاوارتر است به ضرر رسانيدن به آن » .
1905 / 13 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن حكم ، از ابوايّوب خزّاز ، از ابوعبيدهء حذّاء روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام محمد باقر عليه السلام عرض كردم كه : مرا حديث فرما به چيزى كه به آن منتفع شوم . فرمود كه : « اى ابوعبيده ! بسيار مرگ را ياد كن ؛ زيرا كه هيچ آدمى مرگ را بسيار ياد نكند ، مگر آنكه در دنيا بىرغبت شود » .
1906 / 14 . از او ، از على بن حكم ، از حكم بن ايمن ، از داود ابزارى روايت است كه گفت :
امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « فرشتهاى هست كه پيوسته ندا مىكند در هر روز ، كه اى فرزند آدم ! بِزاى از براى مردن ، و جمع كن از براى نيست شدن ، و بساز از براى ويران گشتن » ( چه عاقبت آنكه زاد ، مىميرد ، و آنچه جمع شده ، فانى مىشود ، و آنچه ساخته شده ، ويران مىگردد ) .
1907 / 15 . از او ، از على بن حكم ، از عمر بن ابان ، از ابوحمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « حضرت على بن الحسين - صلوات اللَّه عليهما - فرمود كه : دنيا ، بار بسته ، پشت به شما نموده ، و آخرت ، بار بسته ، رو به شما مىآيد . و هر يك از دنيا و آخرت را پسرانى چند هستند ؛ يعنى كسانى كه به هر يك از اينها منسوبند ؛ پس از جملهء پسران آخرت و اهل آن باشيد ، و از پسران دنيا و اهل آن مباشيد . و از جملهء زاهدان در دنيا باشيد كه در آخرت رغبت دارند . و به درستى كه زاهدان در دنيا ، زمين را فرش و خاك را فراش - يعنى رختخواب - خويش گردانيدند ، و آب را داروى خوشبو فرا گرفتند ، و به مقر امن جدايى از دنيا به غايت بريده شدند . و بدانيد كه هر كه به سوى بهشت مشتاق باشد ، از خواهشهاى
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 341
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٤١