1885 / 9 . از او ، از على بن حسّان ، از آنكه او را ذكر كرده ، از داود بن فرقد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « سه چيز است كه از نشانههاى مؤمن است : يكى علمش به خدا ، كه خدا را بشناسند ( يا علمش به جهت خدا باشد ) ؛ و كسى كه با كسى به سبب خدا دوستى كند ، و كسى كه به سبب خدا با كسى دشمنى كند » .
1886 / 10 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از هشام بن سالم و حفص بن بخترى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه مردى شما را دوست مىدارد و آنچه را كه شما بر آن هستيد از امر تشيّع نمىداند و نمىشناسند ، و خدا او را به سبب دوستى با شما داخل بهشت مىگرداند . و مردى شما را دشمن مىدارد و آنچه را كه شما بر آن هستيد نمىشناسد ، و خدا او را به سبب دشمنى با شما در آتش جهنّم داخل مىگرداند » .
1887 / 11 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از ابنعزرمى ، از پدرش ، از جابر جعفى ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « چون خواهى كه بدانى كه در تو خوبى هست ، به دل خويش نظر كن ؛ پس اگر امر چنان باشد كه اهل طاعتِ خدا را دوست دارى و اهل معصيت او را دشمن دارى ، در تو خيرى هست ، و خدا تو را دوست مىدارد . هر گاه چنان باشد كه اهل طاعت خدا را دشمن ، و اهل معصيت او را دوست مىدارى ، در تو خيرى نيست ، و خدا تو را دشمن مىدارد . و هر مردى محشور مىشود با كسى كه او را دوست دارد » .
1888 / 12 . از او ، از ابوعلى واسطى ، از حسين بن ابان ، از آنكه او را ذكر كرده ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « اگر مردى ، مردى را از براى خدا دوست دارد ، خدا او را بر دوستى كه به آن مرد دارد ثواب دهد ، و هر چند كه آن محبوب ، در علمِ خدا از اهل جهنّم باشد . و اگر مردى ، مردى را از براى خدا دشمن دارد ، خدا او را بر دشمنى كه با آن مرد دارد ثواب دهد ، و هر چند كه آن مبغوض ، در علم خدا از اهل بهشت باشد » .
1889 / 13 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از نضر بن سويد ، از يحيى حلبى ، از بشير كناسى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود :
« گاهى دوستى در راه خدا و رسول او باشد ، و گاهى دوستى در امر دنيا باشد ؛ پس آنچه در راه خدا و رسول او باشد ، ثواب آن بر خدا است ، و آنچه در امر دنيا باشد ، هيچ نيست » .
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 331
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٣١