يا مأمور بود به طواف ؛ پس در خانهء كعبه طواف نمود ، و آن طواف نساء است ؛ پس نوح عليه السلام آن را وا گذاشت و افسار آن را رها كرد . بعد از آن ، خداى عز و جل به كوهها وحى فرمود كه : من كشتى بندهء خود ، نوح را بر كوهى از شما مىگذارم ؛ پس آنها گردنكشى كردند و بلند شدند . و جودى فروتنى نمود ، و جودى كوهى است در نزد شما ؛ پس كشتى سينهء خود را به آن كوه زد » . حضرت فرمود كه : « نوح عليه السلام در آن هنگام گفت : يا مارى اتقن ! و آن به لغت سريانى به اين معنى است كه : اى پروردگار من ! امور مرا به اصلاح آور » .
ابوبصير مىگويد كه : گمان كردم كه حضرت امام موسى كاظم عليه السلام به خويش كنايه فرمود . ( و مراد اين است كه اشاره كرد به تواضع جودى ، و به آن تواضع ، نفس مقدّس خويش را اراده نمود ) .
1875 / 13 . از او ، از چند نفر ، از اصحاب خويش ، از على بن اسباط ، از حسن بن جهم ، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت است كه گفت : آن حضرت فرمود : « تواضع ، آن است كه به مردم عطا كنى ، آنچه را كه دوست مىدارى كه آن را به تو عطا كنند » .
1876 / 14 . و در حديث ديگر است كه گفت : عرض كردم كه : چيست اندازهء تواضعى كه چون بندهاى آن را به فعل آورد ، متواضع باشد . فرمود كه : « تواضع چندين درجه است : از جملهء آنها اين است كه مرد قدر خويش را بشناسَد و آن را در مرتبهء خويش فرود آورد با دل سالم ، و دوست ندارد كه با كسى كارى بكند ، مگر مثل آنچه با او مىشود . اگر بدى را ببيند ، به نيكى دفع كند ، و خشم فرو خورنده و از مردم عفوكننده باشد ، و خدا نيكوكاران را دوست مىدارد » .
باب در بيان حب فى اللَّه و بغض فى اللَّه
60 . باب در بيان حب فى اللَّه و بغض فى اللَّه « 1 »
1877 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن عيسى و احمد بن محمد بن خالد و على بن ابراهيم ، از پدرش و سهل بن زياد و همه ، از ابنمحبوب ، از على بن رئاب ، از ابوعبيدهء حذاء ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه در راه خدا يا از براى او با كسى دوستى كند ، و در راه خدا يا از براى او با كسى دشمنى ورزد ، و از براى خدا عطا كند ، از
هامش
( 1 ) . يعنى : دوستى در راه خدا و دشمنى در راه خدا ، كه در دوستى و دشمنى ، منظور و مطمع نظر ، خدا باشد و چيزى غير خدا ملاحظه نشود . ( مترجم )