جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : مدارايى با مردمان نصف ايمان است ، و همراهى و نرمى با ايشان نصف عيش و زندگانى » . بعد از آن حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « با نيكوكاران در نهان آميزش كنيد ، و با نابكاران در آشكار مخالفت نماييد ، و بر ايشان ميل مكنيد ، كه بر شما ستم مىكنند ؛ پس به درستى كه زود باشد كه روزگارى بيايد كه در آن روزگار ، كسى از صاحبان دين نجات نيابد ، مگر كسى كه مردم گمان كنند كه ابله و بىعقل است ، و نفس خويش را صبر فرمايد ، بر آنكه مردم بگويند كه او ابله است و عقل ندارد » .
1846 / 6 . على بن ابراهيم ، از بعضى از اصحاب خويش كه او را ذكر كرده ، از محمد بن سنان ، از حذيفة بن منصور روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه گروهى از مردمان مدارايى ايشان با مردم كم بود ، و به اين سبب از قريش انداخته شدند . و به خدا سوگند كه حسبهاى ايشان هيچ ناخوشى نداشت و چنان نبود كه حرامزاده باشند . و به درستى كه گروهى از غير قريش مدارايى ايشان نيكو بود ، و به اين سبب به خانهء بلندپايه ملحق شدند و از اهل بيت محسوب گرديدند » . راوى مىگويد : بعد از آن حضرت فرمود كه : « هر كه دست خود را از مردم باز دارد و به ايشان اذيّت نرساند ، جز اين نيست كه يك دست از ايشان باز مىدارد ، و ايشان دستهاى بسيار را از او باز دارند » .
باب در بيان رَفق
58 . باب در بيان رَفق « 1 »
1847 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از پدرش ، از آنكه او را ذكر كرده ، از محمد بن عبدالرحمان بن ابىليلى ، از پدرش ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه هر چيزى را قفلى هست ، و قفل ايمان رفق و نرمى است » .
1848 / 2 . و به اسناد خويش روايت كرده و گفته است كه امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه :
« هر كه رفق و نرمى از برايش تقسيم شده و از آن بهرهاى به او رسيده ، ايمان نيز از برايش تقسيم شده و از آن بهرهاى دارد » .
1849 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از صفوان بن يحيى ، از يحيى ارزق ، از حمّاد بن
هامش
( 1 ) . و رَفْق - به فتح و كسر راء و سكون فاء - ، نرمى و خوشى نمودن و يارى و همراهى كردن است . يا به كسر راء ، آن چيزى است كه حاصل مىشود از اينها . ( مترجم )