حضرت فرمود : « مگو خوشسمت ؛ زيرا كه سمت به معنى راه است ، و ليكن بگو خوشسيما ( و سيما نشانى است كه در رو باشد ) ؛ زيرا كه خداى عز و جل مىفرمايد :
« سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ . . . »
« 1 » » .
عبداللَّه مىگويد : عرض كردم : بلى ، او را خوشسيما مىبينم ، و او را عقلى است استوار ، و آرام دارد ، و براى اين امر بسيار غمناك مىشوم .
فرمود : « غمناك مباش به جهت آنچه ديدهاى از سبكى و شتاب اصحاب خويش ، و براى آنچه ديدهاى از خوشى و نيكى سيماى آنكه با تو مخالفت كرده است . به درستى كه خداى - تبارك و تعالى - چون اراده فرمود آدم عليه السلام را بيافريند ، آن دو سرشت را آفريد . بعد از آن ، آنها را جدا نمود و دو فرقه فرمود ، و به اصحاب دست راست فرمود : خلقى باشيد به اذن من ؛ پس ايشان آفريدگانى شدند به منزلهء مورچگان كه مىشتافتند . و به اهل دست چپ فرمود :
خلقى باشيد به اذن من ؛ پس ايشان خلقى شدند به منزلهء مورچگان كه مىجنبيدند . بعد از آن ، از براى ايشان آتشى را بلند ساخت و فرمود : در اين آتش داخل شويد به اذن من . و اوّل كسى كه داخل آن شد ، محمد صلى الله عليه و آله بود . بعد از آن ، پيغمبران اولوا العزم و اوصياى ايشان و پيروان ايشان ، آن حضرت را پيروى نمودند .
پس به اصحاب دست چپ فرمود : در آن داخل شويد به اذن من . گفتند كه : اى پروردگار ما ! ما را آفريدى از براى آنكه بسوزانى ما را ، و نافرمانى كردند و داخل نشدند . بعد از آن ، به اصحاب دست راست فرمود : بيرون آييد از آتش به اذن من ؛ پس ايشان بيرون آمدند ، در حالى كه آتش هيچ عضوى از اعضاى ايشان را مجروح نساخته و در ايشان اثرى نكرده بود . و چون اصحاب دست چپ ايشان را چنين ديدند ، عرض كردند كه : اى پروردگار ما ! ما اصحاب خود را مىبينيم كه صحيح و سالم از آتش بيرون آمدهاند ، پس از لغزش ما درگذر ، و ما را امر كن به آنكه در آتش داخل شويم . خداى - تعالى - فرمود : از لغزش شما درگذشتم ، اكنون در آتش داخل شويد . و چون به آتش نزديك شدند و افروختگى و زبانهء آن به ايشان رسيد ، برگشتند و گفتند : اى پروردگار ما ! ما را صبرى بر سوختن نيست ، و نافرمانى كردند ؛ پس سه مرتبه ايشان را به دخول در آن امر فرمود ، و در هر مرتبه نافرمانى مىكردند و برمىگشتند ، و سه مرتبه اصحاب دست راست را امر فرمود ، و در هر مرتبه اطاعت مىكردند و در آتش داخل مىشدند و بيرون مىآمدند . بعد از آن ، به ايشان فرمود : گل شويد به اذن من .
و آدم عليه السلام را از ايشان آفريد . و حضرت فرمود : پس هر كس كه از گروه مطيعان بود ، از گروه عاصيان نمىشود ، و هر كسى كه از گروه عاصيان بود ، از گروه مطيعان نمىگردد و يا
هامش
( 1 ) . فتح ، 29 .