حكم ، از ابوجميله ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل بندهء صاحب شرمِ بردبار را دوست مىدارد » .
1815 / 5 . از او ، از على بن حفص عوسى كوفى روايت است كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : خدا هرگز كسى را به جهل و نادانى عزيز نگرداند ، و هرگز به بردبارى كسى را ذليل نساخته است » .
1816 / 6 . از او ، از بعضى از اصحابش روايت است كه آن را مرفوع ساخته و گفته است كه امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « كافى است حلم كه ياور باشد » . و فرمود كه : « هر گاه حلم نداشته باشى ، به زحمت و مشقّت ، خود را بر آن بدار » .
1817 / 7 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از عبداللَّه حجّال ، از حفص بن ابىعايشه روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام يكى از غلامان خود را در پى كارى فرستاد . و آن غلام دير كرد ؛ پس حضرت صادق عليه السلام به دنبال او بيرون رفت ، به جهت آنكه دير كرده بود . و او را يافت كه خوابيده و در خواب است . حضرت در نزد سر آن غلام نشست و او را باد مىزد ، تا آنكه بيدار شد . و در هنگامى كه بيدار شد ، حضرت صادق عليه السلام به او فرمود كه : « اى فلان ! به خدا سوگند كه تو را نمىرسد كه چنين كنى و در شب و روز هر دو بخوابى . شب از براى تو است و روز از براى ما است كه از تو منتفع شويم و مشغول خدمت ما باشى » .
1818 / 8 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن نعمان ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه خدا دوست مىدارد صاحب شرمِ بردبارى را كه عفيف و پارسا باشد ، و به زحمت و مشقّت ، خود را بر عفّت بدارد » .
1819 / 9 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن على بن محبوب ، از ايّوب بن نوح ، از عبّاس بن عامر ، از ربيع بن محمد مسلى ، از ابومحمد ، از عمران ، از سعيد بن يسار ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « چون در ميان دو مرد منازعه و گفتگو واقع شود ، دو فرشته فرود آيند ، و با سفيه و بىعقلِ از ايشان كه سبكى كند ، مىگويند كه : گفتى و درست نگفتى ، و تو سزاوارى از براى آنچه گفتى ، و زود باشد كه جزا داده شوى به آنچه گفتى . و به صاحب حلم از ايشان مىگويند كه : صبر كردى و متحمّل آزار و اذيّت شدى ،
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٩٩