روايت كرده است .
1683 / 2 . على بن ابراهيم روايت كرده است ، از پدرش و محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان ، و هر دو ، از ابنابىعمير ، از حفص بن بخترىّ ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود :
« عبادت را به سوى خويش مكروه و دشمن مسازيد » . « 1 »
1684 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن اسماعيل ، از حنان بن سدير روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه خداى عز و جل چون بندهاى را دوست دارد ، و آن بنده عمل اندكى را به جا آورد ، در مقابل عمل كم ، جزاى بسيار به او دهد ، و بر او بزرگ ننمايد ، كه در مقابل كم ، بسيار او را جزا دهد » .
1685 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن فضّال ، از حسن بن جهم ، از منصور ، از ابوبصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « پدرم عليه السلام به من گذشت و من مشغول طواف بودم ، و من در آن اوقات نوجوان بودم ، و در عبادت سعى و كوشش كرده بودم ؛ پس مرا ديد كه عرق از من مىچكيد ، به من فرمود كه : اى جعفر ! اى فرزند دلبند من ! به درستى كه خدا چون بندهاى را دوست دارد ، او را در بهشت داخل گرداند ، و از او به عملى اندك خشنود شود » .
1686 / 5 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از حفص بن بخترى و غير او ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « در عبادت سعى بليغى كردم و من نوجوان بودم ؛ پس پدرم به من فرمود كه : اى فرزند دلبند من ! كمتر از آنچه تو را مىبينم كه مىكنى ، بكن ؛ زيرا كه خداى عز و جل چون بندهاى را دوست دارد ، به عمل كم از او راضى مىشود » .
1687 / 6 . حميد بن زياد ، از خشّاب ، از ابنبقاح ، از معاذ بن ثابت ، از عمرو بن جميع ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : يا على ! به درستى كه اين دين محكم و استوار است ؛ پس به مدارايى در آن داخل شو و كمكم سير كن ، و عبادت پروردگار خويش را به سوى خويش دشمن مساز ؛ زيرا كه منبّت - يعنى آنكه افراط مىكند و از حد درمىگذرد و مىشتابد - ، نه مركوبى را باقى گذاشته و نه زمينى را قطع كرده ؛ پس عمل كن مانند عمل كسى كه اميد دارد كه در حال پيرى بميرد ، و بترس مثل ترس كسى
هامش
( 1 ) . يعنى خود را به زور و از سر بى ميلى به عبادت وادار مكنيد .