باب
44 . باب
1680 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابنمحبوب ، از احول ، از سلام بن مستنير ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : بدانيد و آگاه باشيد ! كه از براى هر عبادتى حرص و تيزى و نشاطى است ، بعد از آن به كندى و شكستگى و سستى باز مىگردد ؛ پس هر كه تيزى و حرص عبادتش به سوى سنّت من باشد ، راه راست يافته ، و هر كه با سنّت من مخالفت كند ، گمراه شده است و عملش در زيانكارى و تباهى باشد . « 1 »
بدانيد كه من نماز مىكنم و مىخوابم و روزه مىگيرم و افطار مىنمايم و مىخندم و گريه مىكنم ؛ پس هر كه از راهها و سنّتى كه من قرار دادهام رو گردان باشد ، از من نيست . و فرمود كه : مرگ از براى پند بس است ، و يقين از براى بىنيازى كافى است ، و عبادت كفايت مىكند كه شغل و كار كسى باشد » .
1681 / 2 . چند نفر از اصحاب ما ، از سهل بن زياد ، از حجّال ، از ثعلبه روايت كردهاند كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « از براى هر كسى تيزى و نشاطى هست ، و از براى هر تيزى ، كندى و سستى است ؛ پس خوشا حال كسى كه سستى او به سوى خير و خوبى باشد » .
باب در بيان ميانهروى در عبادت
45 . باب در بيان ميانهروى در عبادت
1682 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سنان ، از ابوالجارود ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : اين دين محكم و استوار است ؛ پس به مدارايى در آن داخل شويد و سير كنيد ، و عبادت خدا را به سوى بندگان خدا مكروه مگردانيد و دشمن مسازيد ، تا آنكه چون سوارى باشيد از رفتن بريده شده ، كه نه مسافتى را كه قصد آن دارد قطع كرده ، و نه مركوب را باقى گذاشته است » ( چه به واسطهء افراط در بيراهه ، قوّت مركوب تمام مىشود و به منزل نمىرسيد ) .
محمد بن سنان ، از مقرن ، از محمد بن سوقه ، از امام محمد باقر عليه السلام مثل اين را
هامش
( 1 ) . و نظير اين كلام در باب فرا گرفتن سنّت پيغمبر و گواهان كتاب خدا ، به سندى ديگر با اختلاف در متنِ حديث مذكور شد . ( مترجم )