درستى دست به هم نمىدهد ، مگر نيّت » .
1676 / 2 . على ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : نيّت مؤمن از عملش بهتر است ، و نيّت كافر از عملش بدتر ، و هر عملكننده بر نيّت خويش عمل مىكند » .
1677 / 3 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از ابنمحبوب ، از هشام بن سالم ، از ابوبصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه بندهء مؤمنِ فقير مىگويد : اى پروردگار من ! مرا روزى كن تا آنكه چنين و چنين از نيكى و راههاى خير را به جا آورم ؛ پس هر گاه خداى عز و جل اين را از او بداند ، با صدق نيّت كه در دلش چنين بوده و غير از رضاى خدا چيزى از امور دنيا در نظر نداشته ، خدا از برايش از مزد مىنويسد ، مانند آنچه از برايش مىنوشت ، اگر آن را به عمل مىآورد . به درستى كه خدا صاحب وسعت و كرم است » .
1678 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از على بن اسباط ، از محمد بن اسحاق بن حسين بن عمرو ، از حسن بن ابان ، از ابوبصير كه گفت :
سؤال كردم از امام جعفر صادق عليه السلام از حد و اندازهء عبادتى كه هرگاه فاعل آن ، آن را به فعل آورد ، آنچه بايد به جا آورده است . فرمود كه : « حسننيّت در طاعت » .
1679 / 5 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از منقرى ، از احمد بن يونس ، از ابوهاشم روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « جز اين نيست كه اهل جهنّم در جهنّم مخلّد مىباشند ؛ زيرا كه نيّتهاى ايشان در دار دنيا اين بود كه اگر در دنيا مخلّد باشند ، هميشه خدا را نافرمانى كنند . و جز اين نيست كه اهل بهشت در بهشت مخلّد مىباشند ؛ زيرا كه نيّتهاى ايشان در دنيا اين بود كه اگر در آن باقى باشند ، هميشه خدا را اطاعت كنند ؛ پس به سبب نيّتها ، اين جماعت و آن جماعت در ثواب و عقابِبهشت و دوزخ مخلّد شدهاند » . بعد از آن قول خداى - تعالى را تلاوت فرمود كه :
« قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ »
« 1 » و فرمود : « يعنى هر كسى عمل مىكند بر نيّت خويش » .
هامش
( 1 ) . اسرا ، 84 .