فرمود : « بپرهيز از آنكه واجبى را بر خويش واجب گردانى ، و دوازده ماه از آن مفارقت نمايى » .
باب در بيان عبادت و بندگى و پرستش خدا
42 . باب در بيان عبادت و بندگى و پرستش خدا
1668 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از ابنمحبوب ، از عمر بن يزيد ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « در تورات نوشته است كه ، اى فرزندم آدم ! خود را از براى بندگى كردن من فارغ ساز ، تا من دل تو را پر كنم از بىنيازى و تو را به جستجوى خودت وا نگذارم . و بر من است كه رخنهء حاجتمندى تو را ببندم ، و دل تو را از ترس خويش پر گردانم ، و اگر خود را از براى عبادتِ من فارغ نسازى ، دلِ تو را پر كنم از شغل دنيا كه به آن بپردازى ، بعد از آن ، رخنهء احتياج تو را نمىبندم و تو را به طلب خودت وا مىگذارم » .
1669 / 2 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از ابوجميله روايت كرده است كه گفت :
امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « خداى - تبارك و تعالى - فرموده كه : اى بندگانِ به غايت راستگوى من ! در دنيا به عبادت من شاد و خوشحال باشيد ( يا به ناز و نعمت زيست كنيد ) ، كه شما در آخرت به سبب آن به ناز و نعمت زيست خواهيد كرد » .
1670 / 3 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از عمرو بن جميع ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : بهترينِ مردمان كسى است كه به عبادتِ خدا عشق به هم رسانيده باشد ؛ پس دست در گردن آن درآورد ، و به دلِ خويش آن را دوست دارد ، و به جسدِ خويش با آن مباشرت كند ، كه در ميانهء او و آن حائلى نباشد ، و خود را از براى آن فارغ سازد ؛ پس چنين كسى پروا ندارد كه بر هر حالى صبح كند از دنيا ؛ خواه بر وجه دشوارى باشد و خواه بر وجه آسانى » .
1671 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از شاذان بن خليل روايت كرده است كه احمد گفت : از كتاب شاذان نوشتم به اسنادى از براى او كه آن را مرفوع مىساخت به سوى عيسى بن عبداللَّه و گفت كه : عيسى بن عبداللَّه به امام جعفر صادق عليه السلام عرض كرد كه :
فداى تو گردم ! عبادت چيست ؟ فرمود : « نيّتِ خوب به طاعت ، از آن راهها كه خدا از آنها اطاعت مىشود . اى عيسى ! بدان و آگاه باش ! كه تو مؤمن نمىباشى ، تا ناسخ را از منسوخ