پارسايى كردن است » .
1633 / 6 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از احمد بن اسماعيل بن بزيع ، از حنان بن سدير روايت كرده است كه گفت : ابوالصّبّاح كنانى به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كرد كه : در بابِ تو از مردم چه مىكشيم . حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « چيست آنچه در خصوصِ من از مردم مىكشى ؟ » عرض كرد كه : پيوسته در ميان ما و مردى از ايشان سخنى واقع مىشود ؛ پس مىگويد كه : جعفرىِّ خبيث است - يعنى مردى است پليد ، از اصحاب جعفر بن محمد - . حضرت فرمود كه : « مردم شما را به من سرزنش مىكنند ؟ » ابوالصّبّاح به آن حضرت عرض كرد : آرى . فرمود : « به خدا سوگند كه آنكه جعفر را پيروى مىكند از شما ، بسيار كم است . جز اين نيست كه اصحابِ من كسانى هستند كه پارسايى ايشان سخت باشد ، و از براى آفريدگار خويش عمل كنند و ثواب او را اميد داشته باشند ، اين گروهند كه اصحاب مناند » .
1634 / 7 . حنان بن سدير ، از ابوسارهء غزّال ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « خداى عز و جل فرموده است كه : اى فرزند آدم ! آنچه را كه من بر تو حرام گردانيدهام اجتناب كن ، تا از جملهء پارساترين مردمان باشى » .
1635 / 8 . على بن ابراهيم روايت كرده است ، از پدرش و على بن محمد ، از قاسم بن محمد ، از سليمان منقرى ، از جعفر بن غياث كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كرد از پارساى از مردم كه آن كيست ؟ فرمود كه : « آنكه از محرّماتِ خداى عز و جل پارسايى ورزد » .
1636 / 9 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن نعمان ، از ابواسامه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « بر تو باد به پرهيز كردن از خدا و پارسايى و كوشش و راستىِ خبر ، كه در آن دروغ نگويى ، و اداى امانت و خوشخلقى و خوشهمسايگى كردن . و خوانندگان مردم باشيد به سوى خويش به غير زبانهاى خود ( و مراد اين است كه اعمال نيك را به جا آوريد تا مردم پيرو شما گردند ، نه آنكه به زبان آنها را مدح كنيد ، و خود نكنيد ) ، و باعث زينت و آرايش باشيد ، و موجب شَيْن و عيب كردن مردمان مباشيد . و بر شما باد كه ركوع و سجود را طول دهيد ؛ زيرا كه چون يكى از شما ركوع و سجود را طول دهد ، شيطان از پشتسرش آواز دهد و بگويد كه : اى واى بر او ! كه او فرمان برد و من نافرمانى كردم ، و سجده كرد و من سرباز زدم » .
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 215
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢١٥