ايشان رفتند و داخل شدند . و خداى عز و جل آتش را امر فرمود تا بر ايشان سرد و سلامت گرديد . و در آن هنگام كه اهل دست چپ اين را ديدند ، عرض كردند كه : اى پروردگار ما ! از لغزش ما بگذر . و خدا قبول فرمودو از لغزش ايشان گذشت . بعد از آن ، به ايشان فرمود : در اين آتش داخل شويد ، رفتند و بر كنار آن ايستادند و در آن داخل نشدند . بعد از آن ، خدا ايشان را به حالت اول برگردانيد و دو مرتبه ايشان را گل كرد ، و از آن ، آدم عليه السلام را آفريد » .
و امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « اين جماعت هرگز نمىتوانند كه از اين گروه باشند ، و اين گروه نمىتوانند كه از اين جماعت باشند » . و فرمود : « مىديدند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله اول كسى بود كه داخل آن آتش شد ، و از براى همين است قول خداى عز و جل :
« قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِينَ »
« 1 » ؛ يعنى : « بگو كه اگر خداوند مهربان را فرزندى باشد ، پس من اوّل پرستندگانم » .
باب ديگر از اين قبيل
3 . باب ديگر از اين قبيل
1459 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از داود عجلى ، از زراره ، از حمران ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « در هنگامى كه خداى - تبارك و تعالى - خواست كه خلايق را بيافريند ، آب شيرين و آب شور تلخى را آفريد ، و آن دو آب به يكديگر آميختند ؛ پس گلى را از روى زمين فرا گرفت و آن را مالش سختى داد . و بعد از آنكه خلايق از آن بيرون آمدند ، به اصحاب دست راست فرمود - در حالى كه ايشان چون مورچگان مىجنبيدند : به سوى بهشت مىرويد با سلامت و ايمنى . و به اصحاب دست
چپ فرمود : به سوى دوزخ مىرويد و باك ندارم . بعد از آن ، فرمود :
« أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ »
« 2 » ؛ يعنى : « آيا نيستم پروردگار شما ؟ گفتند :
بلى ، تو پروردگار مايى . گواه شديم بر اقرار خويش ، و اين اخذ ميثاق و پيمان گرفتن ، به جهت كراهت آن است كه بگوييد در روز قيامت ، به درستى كه بوديم ما ، از اين اقرار ، بىخبران » .
و حضرت فرمود : « بعد از آن ، پيمان را از پيغمبران گرفت و فرمود : آيا من پروردگار شما نيستم ؟ ! يعنى البته من پروردگار شمايم . و به درستى كه اينك ؛ يعنى محمد ، رسول من است .
هامش
( 1 ) . زخرف ، 81 .
( 2 ) . اعراف ، 172 .