نزد اين اعتقاد ، ايشان را دريابد ، و رضاى من ، ايشان را به من رساند ، و آمرزش من ، ايشان را لباس عفو من بپوشاند ؛ پس به درستى كه منم خداى بسيار بخشايندهء مهربان ، و به اين نام ، خود را ناميدهام » .
1613 / 2 . ابنمحبوب ، از جميل بن صالح ، از بريد بن معاويه ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « در كتاب على عليه السلام يافتيم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود - در حالى كه آن حضرت ، بر بالاى منبر خويش بود - كه : سوگند ياد مىكنم به آن كسى كه به غير از او خدايى نيست ، كه هرگز به هيچ مؤمنى خير دنيا و آخرت عطا نشده ، مگر به گمان نيكى كه به خدا داشته باشد ، و به اميدش از آن جناب ، و خوشخلقى كه داشته ، و به باز ايستادن از غيبت مؤمنان . و سوگند ياد مىكنم به آن كسى كه به غير از او خدايى نيست ، كه خدا هيچ مؤمنى را بعد از توبه و طلبِ آمرزشِ گناهان عذاب نمىكند ، مگر به بدگمانى او به خدا ، و تقصير كردنش در اميد داشتن به خدا ، و به بدخلقى كه داشته باشد ، و به غيبت كردنِ مؤمنان . و سوگند ياد مىكنم به آن كسى كه به غير از او خدايى نيست ، كه گمانِ هيچ بندهء مؤمنى به خدا نيكو نباشد ، مگر آنكه خدا در نزدِ گمانِ بندهاى مؤمن خود باشد ، و بر وفق گمانش با او عمل نمايد ؛ زيرا كه خدا كريم است و همهء خوبىها به دستِ قدرتِ او است ، و شرم مىكند كه بندهء مؤمنِ او چنان باشد كه گمانِ نيك به او برده باشد ؛ پس گمان و اميد او را خلاف كند ، و به خلافِ آنها با او عمل نمايد ؛ پس گمانِ خود را به خدا نيكو كنيد ، و به سوى او رغبت نماييد » .
1614 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن اسماعيل بن بزيع ، از ابوالحسن ، حضرت امام رضا عليه السلام ، روايت كرده است كه فرمود : « گمان خويش را به خدا نيكو كنيد ؛ زيرا كه خداى عز و جل مىفرمايد كه : من در نزدِ گمانِ بندهء مؤمنِ خودم ، و بر وفق گمانش به من با او رفتار مىكنم . اگر گمانش خوب است ، جزاى او خوب باشد ، و اگر بد است ، بد باشد » .
1615 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از منقرى ، از سفيان بن عيينه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « گمانِ نيك به خدا داشتن ، آن است كه غير خدا را اميد نداشته باشى ، و نترسى ، مگر از گناهان خويش » .
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 203
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٠٣