خويش ، ( و به اين جهت جرأتِ بر معصيت نكند ) ، در بهشت است .
1609 / 11 . از او ، از احمد بن محمد ، از ابنسنان ، از ابنمسكان ، از حسن بن ابىساره روايت است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « مؤمن ، در حقيقت مؤمن نمىباشد ، تا ترسان و اميدوار باشد . و ترسان و اميدوار نمىباشد ، تا عمل كند به آنچه مىترسد و اميد دارد » .
1610 / 12 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از فضيل بن عثمان ، از ابوعبيدهء حذّاء ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « مؤمن در ميان دو ترس است :
يكى ترس گناهى كه گذشته است ، نمىداند كه خدا در آنچه كرده است ؛ و ديگرى ترس عمرى كه باقى مانده است ، نمىداند كه در آنچه كسب مىكند از امورى كه موجب هلاكت او است ؛ پس او هيچ روز صبح نمىكند ، مگر آنكه ترسان است ، و چيزى او را به اصلاح نمىآورد ، مگر ترس خدا » .
1611 / 13 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « پدرم عليه السلام مىفرمود : . . . » تا آخر آنچه در آخر حديث اوّل اين باب گذشت .
باب در بيان حسن خلق و گمانِ نيك به خداى داشتن
34 . باب در بيان حسن خلق و گمانِ نيك به خداى عز و جل داشتن
1612 / 1 . چند نفر ، از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از ابنمحبوب ، از داود بن كثير از ابوعبيدهء حذّاء ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه :
خداى تبارك و تعالى فرموده است كه : بايد عملكنندگان ، بر عملهاى خود كه آنها را براى من به جا مىآورند ، اعتماد نداشته باشند ؛ چرا كه ايشان اگر منتهاى سعى را به عمل آورند ، و خويشتن را در مدّت عمر خويش در عبادت من به رنج و تعب اندازند ، مقصّر باشند ، و در عبادتى كه كردهاند ، به كنه و پايان عبادت من نرسند ، در [ برابر ] آنچه در نزد من طلب مىكنند ، از نوازش من و ناز و نعمتى كه در بهشتهاى من است ، و بلندترين درجات بلند در همسايگى من ، و ليكن به رحمت و مهربانى من وثوق و اعتماد داشته باشند ، و به فضل من شاد شوند ، و به حسن ظنّ و گمان نيك به من داشتن ، آرام گيرند ؛ زيرا كه رحمت من در