كار را به او واگذارد ، و پيشدستى از براى هر كه نيكى كند ، و خوبى از براى هر كه بشتابد ، و سپر از براى هر كه صبر و شكيبايى ورزد ، و لباس از براى هر كه پرهيزگار شود ، و پشت و پشتيبان از براى هر كه راه راست يابد ، و پناه از براى هر كه ايمان آورد ، و ايمنى از براى هر كه اسلام آورد ، و اميدوارى از براى هر كه راست گويد ، و بىنيازى از براى هر كه قناعت كند .
پس اين حقّى است كه راه آن راست است ، و كار آنكه از آن نقل شود بزرگوارى ، و صفت آن نيكوتر است ؛ پس آن از هر راهِ راستى روشنتر است ؛ كه چراغ خانهء آن تابان و چراغ آن فروزان است ، غايتش بلند و بزرگوار ، و ميدانش كم واندك نه بسيار ، و اسبان جمع شدهاش از براى دوانيدن به هم جمع شده ، و پيشى گرفتنش شتابان ، و سختى آن دردناك و دردآورنده ، و اسباب آنكه از براى حوادث ساخته شده كامل و تمام ، و سوارانش خوب و گرانمايه ؛ پس ايمان ، راه راست آن است ، و كارهاى شايسته ، چراغ خانهء آن ، و دانشمندى در دين ، چراغهاى آن ، و دنيا ، ميدان آن ، و مرگ ، آخر و عاقبت آن ، و قيامت ، اسبان جمع شدهء آن براى دوانيدن ، و بهشت ، پيشى گرفتن آن ، و آتش جهنّم ، سختى آن ، و پرهيزگارى ، اسباب و عدّهء آن ، و نيكوكاران ، سواران آن ؛ پس به ايمان ، استدلال مىشود بر كارهاى شايسته ، دانشمندى آبادان مىشود ، و به دانشمندى ، از مرگ ترسيده مىشود ، و به مرگ ، دنيا تمام مىشود ، و به دنيا ، به سوى قيامت عبور مىشود ، و به قيامت ، بهشت نزديك گردانيده مىشود ، و بهشت ، حسرت اهل جهنّم است كه اندوه مىبرند بر آنكه از ايشان فوت شده . و آتش جهنّم پند است ازبراى پرهيزگاران . و پرهيزگارى اصل و ريشهء ايمان است » .
باب در بيان صفت ايمان
25 . باب در بيان صفت ايمان
1544 / 1 . به اسناد اوّل ، از ابنمحبوب ، از يعقوب سرّاج ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام از ايمان سؤال شد . فرمود : خداى عز و جل ايمان را بر چهار ستون قرار داد ؛ يعنى بر صبر و يقين و عدل و جهاد ؛ پس از اين ، چهار ستون را بر چهار شعبه قرار داد ؛ يعنى بر شوق و آرزومندى و ترسيدن و بىرغبتى و چشمداشت و انتظار ؛ پس هر كه به سوى بهشت مشتاق باشد ، از خواهشهاى نفس بگذرد و عشقش به آنها تمام شود .
و هر كه از آتش جهنّم بترسد ، از محرّمات الهى باز گردد . و هر كه در دنيا رغبت نداشته باشد ، مصيبتهاى دنيا بر او سهل و آسان باشد . و هر كه مرگ را انتظار كشد ، به سوى خوبىها