فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ »
« 1 » - كه ترجمهء آن گذشت « 2 » - ، و خداى عز و جل فرموده است :
« قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ * الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ »
« 3 » ؛ يعنى : « به حقيقت كه رستگار شدند مؤمنان ؛ آنان كه ايشان در نماز خويش خاشع و ترسانند ، و آنان كه ايشان از آنچه بيهوده و بىفايده است در گفتار و كردار رو گردانند ، و آنان كه ايشان از براى زكات كنندگانند » « 4 » ؛ و فرموده :
وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ »
« 5 » ؛ يعنى : « و چون شنوند سخن بيهوده و باطل را ، روى بگردانند از آن و گويند : از براى ما است كردارهاى ما و از براى شما است كردارهاى شما » . و فرموده :
« وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً »
« 6 » ؛ يعنى : « و چون اين بندگان پسنديده به چيز بيهوده و ناپسنديدهاى بگذرند ، بگذرند در حالتى كه كريمان و بزرگواران باشند ؛ يعنى نفس خود را گرامى دارند و در آنجا نايستند » . و حضرت فرمود : « اين ، آن چيزى است كه خدا بر گوش واجب گردانيده از ايمان ، و آن ، اين است كه گوش ندهد به آنچه از براى آن حلال نيست . و همين ، عملِ آن است . و آن از جملهء ايمان و پارهاى از آن است .
و بر چشم واجب گردانيده كه نظر نكند به آنچه خدا بر آن حرام گردانيده ، و آنكه رو بگرداند از آنچه خدا از آن نهى فرموده ، از آنچه برايش حلال نيست . و همين ، عملِ آن است . و آن از جملهء ايمان و پارهاى از آن است . و خداى - تبارك و تعالى - فرموده :
« قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ »
« 7 » ؛ يعنى : « بگو به مؤمنان تا چشم فرو خوابانند ، و بدنهاى خويش را بپوشند از ديدن نامحرم ، و نگاه دارند فرجهاى خود را ، و آن را از نامحرم بپوشند » . و حضرت فرمود : « پس خدا ايشان را نهى فرموده از آنكه به عورتهاى ايشان نظر كنند ، و از آنكه مردى به فرج برادرش نظر كند ، و فرج خود را
هامش
( 1 ) . زمر ، 17 و 18 .
( 2 ) . و بشارت ده بندگان مرا ، آنان كه سخن را مىشنوند و نيكوترين آن را دنبال مىكنند اينان كسانىاند كه خدا هدايتشان نموده و ايناناند خردمندان . ( مترجم )
( 3 ) . مؤمنون ، 1 - 4 .
( 4 ) « . يعنى در اين فعل كه عبارت است از زكات دادن ، اهتمام و شدّتى دارند . و مراد از زكات ، قدرى از مال كه آن رابيرون مىكنند ، نيست . ( مترجم )
( 5 ) . قصص ، 55 .
( 6 ) . فرقان ، 72 .
( 7 ) . نور ، 30 .