محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « اين ، خير خلائق است » . يا فرمود كه : « أخير خلائق است » ( و هر دو به معنى بهتر است ، مگر آنكه استعمال اخْيَر كم است و اصلى است متروك ، مگر بر سبيل ندرت ؛ زيرا كه خير اخْيَر بود ) .
797 / 5 . احمد بن محمد از محمد بن خالد ، از بعضى از اصحاب ما ، از يونس بن يعقوب ، از طاهر روايت كرده است كه گفت : در نزد امام محمد باقر عليه السلام بودم كه حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مىآمد ، حضرت فرمود كه : « اين ، بهترين خلائق است » .
798 / 6 . احمد بن مهران ، از محمد بن على ، از فُضيل بن عثمان از طاهر روايت كرده است كه گفت : در نزد امام محمد باقر عليه السلام نشسته بودم كه امام جعفر صادق عليه السلام مىآمد ، امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « اين ، بهترين خلائق است » .
799 / 7 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن محبوب ، از هِشام بن سالم ، از جابر بن يزيد جُعْفى ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت : از آن حضرت سؤال شد از قائم عليه السلام ، پس دست خود را بر امام جعفر صادق عليه السلام زد و فرمود : « به خدا سوگند ، كه اينك قائم آل محمد صلى الله عليه و آله است » . عَنْبَسه مىگويد كه : چون امام محمد باقر عليه السلام وفات فرمود ، بر امام جعفر صادق عليه السلام داخل شدم و آن حضرت را به اين خبر ، خبر دادم ، فرمود كه : « جابر راست گفته است » . بعد از آن ، فرمود : « باشد كه شما چنان مپنداريد كه هر امامى ، قائم نباشد بعد از امامى كه پيش از او بوده است » .
800 / 8 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس بن عبدالرحمان ، از عبدالأعلى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « پدرم عليه السلام آنچه در اينجاست ( يعنى : آنچه مختص به امام عليه السلام است ) ، به من سپرد . پس چون هنگام وفاتش رسيد ، فرمود كه : چند شاهد براى من طلب كن . من چهار كس را از قريش براى آن حضرت طلب نمودم و نافع مولاى عبداللَّه پسر عمر در ميان ايشان بود . پس پدرم فرمود كه : بنويس : اين ، آن چيزى است كه يعقوب پسران خويش را به آن وصيّت نمود :
« يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ »
« 1 » ، يعنى : « اى پسران من ، به درستى كه خدا برگزيده براى شما دين اسلام را . پس البتّه بايد كه نميريد مگر در حالى كه شما همه مسلمان باشيد » ( يعنى : بر دين اسلام مداومت
هامش
( 1 ) . بقره ، 132 .