مرا به سوى آن پيشى گرفتهاند .
و به درستى كه آنچه در سر من است ، سخنى است كه زبان گويا به واسطهء آن كلال به هم رساند ( و در بعضى از نُسَخ كافى ، اين زيادتى نيز هست كه تا به مرتبهاى رسد كه بالمرّه از گفتن عاجز شود ) و در ماند و دست نويسنده مانده گردد ، به جهت بسيارى حركت و نوشتن ، كه تمام قلمها را به مصرف برساند تا آنكه ديگر قلمى را نيابد كه بنويسد و مردم كاغذها را از جانب اين نويسنده بياورند ، در حالتى كه سياه باشد و بر همهء آن ، نوشته باشد ، بىآنكه حاشيه و ما بين السّطورى داشته باشد ، و نويسنده يا كاغذ به فضل تو نرسد .
( حاصل معنى آنكه آنچه در قوهء حافظهء من قرار دارد در فضايل تو ، نه به طورى است كه چيزى تواند آن را محو كند ، و هيچ زبانى ياراى گفتن و هيچ دستى طاقت نوشتن آن را ندارد ، و در هيچ كتابى نمىگنجد ) . و خدا نيكوكاران را چنين جزا مىدهد و هيچ توانايى نيست مگر به خدا .
و حسين عليه السلام از همهء ما داناتر و حلمش از همهء ما گرانتر و به رسول خدا صلى الله عليه و آله از همهء ما نزديكتر است ، از روى خويشى . فقيه و دانا بود ، پيش از آنكه خلق شود ( يعنى : خدا جسم مباركش را بيافريند ) ، و وحى خدا را خوانده بود ، پيش از آنكه به سخن در آيد ، و اگر خدا در كسى خوبى را مىدانست ، محمد صلى الله عليه و آله را بر نمىگزيد ، پس چون خدا محمد صلى الله عليه و آله را اختيار فرمود ، و محمد صلى الله عليه و آله ، على عليه السلام را اختيار نمود ، و على تو را اختيار كرد ، و تو حسين عليه السلام را اختيار كردى ، ما تسليم نموديم و راضى شديم . كيست كه به غير آن حضرت راضى شود ؟ ( و بنابر بعضى از نسخ كافى كيست به غير از آن حضرت كه ما به او راضى شويم ) . و كيست كه به وساطت او از مشكلات كار خويش سالم باشيم ؟ » ( يعنى : ما به امامت آن حضرت خوشنوديم و در مشكلات به او پناه خواهيم برد و در مشتبهات ، از او هدايت خواهيم يافت ) .
784 / 3 . به همين اسناد ، از سهل ، از محمد بن سليمان ، از هارون بن جَهم ، از محمد بن مسلم روايت است كه گفت : شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود : « چون حضرت حسن بن على عليه السلام ، محتضر شد ، به حضرت امام حسين عليه السلام فرمود كه : اى برادر من ، تو را به چيزى وصيّت مىكنم ، پس آن را حفظ كن . چون من بميرم ، مرا آماده ساز به غسل دادن و غير آن ، بعد از آن مرا ببر به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله تا به آن حضرت عهد را تازه كنم ، پس برگردان مرا به سوى مادرم فاطمه عليها السلام ، بعد از آن مرا برگردان و در قبرستان بقيع دفن كن . و بدان كه زود
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٥