و فرمود :
« الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ »
« 1 » ، يعنى : « همهء ستايش از براى خدايى است كه راست كرد با ما وعدهء خود را و زمين بهشت ( يا زمين ) را به ما ميراث داد ، در حالى كه جاى مىگيريم از بهشت هر جا كه خواهيم .
پس نيكو است مزد كاركنندگان » و در همان ساعت قبض روح مطهّرش شد ، و هيچ نفرمود » .
1274 / 6 . سعد بن عبداللَّه و عبداللَّه بن جعفر حِمْيرى ، از ابراهيم بن مهزيار ، از برادرش على بن مهزيار ، از حسين بن سعيد ، از محمد بن سنان ، از ابن مُسكان ، از ابوبصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كردهاند كه فرمود : « قبض روح مطهّر حضرت على بن الحسين عليه السلام شد و آن حضرت پنجاه و هفت ساله بود و در سال نود و پنجم از هجرت ( و در بعضى از نسَخ هفتاد و پنجم است و آن درست نيست ) و آن حضرت بعد از شهادت حضرت امام حسين عليه السلام ، سى و پنج سال در دنيا زيست فرمود » .
118 . باب در بيان مولد حضرت ابو جعفر محمد بن على عليه السلام
امام محمد باقر عليه السلام متولّد شد در سال پنجاه و هفتم از هجرت ، و روح مطهّر آن حضرت عليه السلام قبض شد در سال صد و چهاردهم . و او را در هنگام وفات ، پنجاه و هفت سال بود ، و در مدينه در بقيع دفن شد در قبرى كه پدرش حضرت على بن الحسين عليه السلام در آن دفن شد ( به مقتضاى كلام كلينى رضى الله عنه ) و مادرش امّ عبداللَّه دختر حضرت حسن بن على بن ابىطالب بود - عليهما السلام و على ذريتهما الهادية - .
1275 / 1 . محمد بن يحيى ، از محمد بن احمد ، از عبداللَّه بن احمد ، از صالح بن مَزيد ، از عبداللَّه بن مغيره ، از ابوالصبّاح ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « مادرم در نزد ديوارى نشسته بود كه ديوار شكافت برداشت و آواز سختى شنيدم كه در وقت فرود آمدن آن ، برخاست . پس مادرم به دست خويش اشاره به آن ديوار نمود و فرمود : نه ، به حقّ محمد مصطفى سوگند ، كه خدا تو را در فرود آمدن بر من رخصت نداده ، پس آن ديوار در هواى ميان زمين و آسمان آويزان ماند تا مادرم از زير آن گذشت . بعد از آن پدرم ، صد اشرفى به جهت مادرم تصدّق فرمود » .
هامش
( 1 ) . زمر ، 74 .