عرض كردم كه قول آن جناب :
« لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً »
« 1 » ؟ حضرت فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله مردم را خواند به سوى ولايت على عليه السلام ، پس قريش به نزد آن حضرت جمع شدند و گفتند : يا محمد ، ما را از اين امر معاف دار . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : اين امر به سوى خدا مفوّض است ، و اختيار آن ، با من نيست . پس آن حضرت را متّهم ساختند و از نزد او بيرون رفتند ، و خدا اين آيه را فرو فرستاد كه :
« قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ »
ان عصيته
« أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً * إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللَّهِ وَ رِسالاتِهِ »
« 2 » فى على . ( و در قرآن
إِنْ عَصَيْتُهُ
مذكور نيست ) ، يعنى : بگو : به درستى كه من مالك نيستم از براى شما دفع ضررى و نه رسانيدن خير و صلاحى . بگو : به درستى كه هرگز زينهار ندهد مرا هيچكس و در پناه خود نگيرد از عذاب خدا اگر او را نافرمانى كنم ، و نيابم هرگز به غير از آن جناب پناهى را كه روى به آن آورم ، و به واسطهء آن از آن بليّه نجات يابم ، مگر رسانيدنى كه از جانب خدا باشد ، و مگر پيغامهاى او و اداى آنچه به من ارسال فرموده » . و حضرت فرمود : « يعنى : در باب على » .
عرض كردم كه اين تنزيل است ؟ فرمود : « آرى » . بعد از آن ، به جهت استوار ساختن اين مطلب فرمود كه : «
« وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ »
في ولاية عليّ
« فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً »
« 3 » ، يعنى : و آنان كه نافرمانى كنند خدا و فرستادهء او را [ در باب ولايت على ] ، پس به درستى كه از براى ايشان است آتش دوزخ ، در حالتى كه جاويد باشند » ( كه آن در آناند هميشه ) .
عرض كردم :
« حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً »
« 4 » ؟ يعنى : « تا وقتى كه ببينند آنچه را كه وعده داده مىشوند ( كه آن واقعهء بدر است و مغلوب شدن ايشان ) و حضرت فرمود كه : « مقصود از اين ، حضرت قائم عليه السلام است و ياوران او » . پس ، به زودى خواهند دانست كه كى ضعيفتر است از روى يار و مددكار و كمتر است از روى شما » .
و عرض كردم :
« وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ »
« 5 » ؟ ( و در قرآن
وَ اصْبِرْ
به واو است ) ، يعنى : « و صبر و شكيبايى نما بر آنچه مىگويند » . و حضرت فرمود : « بر آنچه مىگويند در حق تو .
« وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلًا »
« 6 » ، يعنى : « و دورى بجو از ايشان ؛ دورى جستنى نيكو » .
« وَ ذَرْنِي »
، يعنى : « وا بگذار مرا اى محمد » ،
« وَ الْمُكَذِّبِينَ »
، يعنى : « با جماعت تكذيب كنندگان » . و
هامش
( 1 ) . جن ، 21 .
( 2 ) . جن ، 21 - 23 .
( 3 ) . جن ، 23 .
( 4 ) . جن ، 24 .
( 5 ) . مزّمّل ، 10 .
( 6 ) . مزّمّل ، 10 .