تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 461

مساهمون:

ص٤٦١
شد و مستحكم گشته ) . و محمد بن يحيى ، از عَمْركى ، از على بن جعفر از امام موسى كاظم عليه السلام مثل اين را روايت كرده است . 1163 / 76 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حَكم بن بهلول ، از مردى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى تعالى :
« وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ »
« 1 » ، يعنى : « و هر آينه به حقيقت كه وحى شده است به سوى تو و به سوى كسانى كه پيش از تو بوده‌اند از پيغمبران ، كه هر آينه اگر شرك بياورى ( بر سبيل فرض و تقدير ) فرو ريزد كردار تو و باطل گردد » . كه حضرت فرمود : « يعنى : اگر هر يك از پيغمبران ، شريك گرداند غير على عليه السلام را با او در ولايت » .
« بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ »
« 2 » ، يعنى : « بلكه خدا را پرستش نما و باش از جمله شكركنندگان » . و حضرت فرمود : « يعنى : بلكه خدا را عبادت كن به فرمان‌بردارى و باش از جمله شكرگزاران براى آن‌كه بازوى تو را سخت كردم به برادر و پسر عمويت » . 1164 / 77 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از احمد بن محمد ، از حسن بن محمد هاشمى روايت كرده است كه گفت : حديث كرد مرا پدرم ، از احمد بن عيسى و گفت كه : حديث كرد مرا جعفر بن محمد ، از پدرش ، از جدش عليهم السلام ، در قول خداى عزّوجلّ :
« يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها »
« 3 » ، كه فرمود : « چون اين آيه نازل شد كه :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ »
« 4 » ، جماعتى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله در مسجد مدينه جمع شدند و بعضى از ايشان به بعضى گفتند كه در اين آيه چه مىگوييد ؟ بعضى از ايشان گفت كه : اگر به اين آيه كافر شويم و قبول نكنيم ، لازم مىآيد كه به ساير آيات كافر شويم ، و اگر ايمان آوريم و آن را قبول كنيم ، همين خوارى بزرگى است در هنگامى كه پسر ابوطالب بر ما مسلّط شود ، و ما در تحت فرمان او باشيم . بعد از آن گفتند كه : ما مىدانيم كه محمد ، راست‌گو است در هر چه مىگويد ، و ليكن او را دوست مىداريم و على را اطاعت نمىكنيم ، در آنچه ما را امر كند » . حضرت فرمود : « پس ، اين آيه نازل شد كه :
« يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها »
» ، و فرمود كه : « مقصود از نعمت خدا ، ولايت
هامش
( 1 ) . زمر ، 65 . ( 2 ) . زمر ، 66 . ( 3 ) . نحل ، 83 . ( 4 ) . مائده ، 55 .