ابو جميله ، از محمد حلبى ، از امام جعفرصادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه مفارقت كند از جماعت مسلمانان به مقدار يك وجب ، رشتهء اسلام را از گردن خود رها كرده است » .
1062 / 5 . و به همين اسناد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « هر كه مفارقت كند از جماعت مسلمانان ، و بيعتى را كه به انگشت مهين تحقّق مىيابد ، بشكند ، به سوى خداى عزّوجلّ مىآيد در روز قيامت ، دست بريده يا خورهدار » .
104 . باب در بيان آنچه واجب است از حقّ امام بر رعيّت و حقّ رعيّت بر امام عليه السلام
1063 / 1 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از محمد بن جمهور ، از حمّاد بن عثمان ، از ابو حمزه روايت كرده است كه گفت : سؤال كردم از امام محمد باقر عليه السلام كه حقّ امام بر مردم چيست ؟ فرمود كه : « حقّ او بر ايشان ، آن است كه سخن او را بشنوند و اطاعت كنند » .
عرض كردم كه حقّ مردم بر امام چيست ؟ فرمود كه : « بايد غنيمت و غير آن را در ميان ايشان مساوى قسمت نمايد ، و در باب رعيّت خود عدالت كند . پس هرگاه چنين امامى در ميانهء مردم باشد ، پروايى ندارد از آن كس كه اينجا و آنجا بگيرد » ( و مذاهب مختلفه به هم رسد ) .
1064 / 2 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از محمد بن اسماعيل بن بزيع ، از منصور بن يونس ، از ابو حمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام مثل اين را روايت كرده است ، مگر اينكه گفته است كه : « همچنين و همچنين و همچنين و همچنين » . يعنى از پيش رو و از پشت سر و از جانب راست و از جانب چپ او .
1065 / 3 . محمد بن يحيى عطّار ، از بعضى از اصحاب ما ، از هارون بن مسلم ، از مسعدة بن صدقه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه : با واليان خود خيانت مكنيد ، و رهنمايان خود را عيب مكنيد ، و به امامان خود جاهل مباشيد ، و از عهد وبيعت خود رو گردان و پراكنده مشويد ، كه سست و بى دل مىشويد و دولت و قوّت و غلبه و نصرت شما مىرود ؛ چون باد ( ناميدن دولت به باد ، براى آن است كه دولت در تمشى و نفاذ ، مانند باد است در وزيدن و نفوذ كردن . و اميرالمؤمنين عليه السلام اين را از آيهء سوره انفال اقتباس فرموده و در آن سوره ، مذكور است كه :