رحمت فرستد بر آقاى ما محمد و آل او ، و درود فرستد ، درود فرستادنى به غايت » .
103 . باب در بيان امر فرمودن پيغمبر صلى الله عليه و آله به نصيحت و خيرخواهى از براى امامان و مسلمانان ، و لزوم جماعت ايشان و بيان آنكه ايشان كيانند
1058 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از احمد بن محمد بن ابى نصر ، از ابان بن عثمان ، از ابن ابى يعفور ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله مردم را خطبه كرد در مسجد خَيف و فرمود كه : خدا تازه روى گرداند و به ناز و نعمت بپروراند بندهاى را كه گفتار مرا بشنود و آن را ياد گيرد و نگاهدارى كند ، و برساند به كسى آن را نشنيده باشد . پس بسا كسى هست كه فقه در بار دارد ، و خود فقيه نيست ، و بسا كسى است كه حامل فقه است و مىرساند به كسى كه از او فقيهتر است . سه چيز است كه با وجود آنها دل مرد مسلمان كينه به هم نمىرساند ( يا خيانت در آن راه نمىيابد ) : عمل را براى خدا خالص گردانيدن ، و خيرخواهى براى امامان مسلمانان كردن ، و ملازم جماعت ايشان بودن ؛ زيرا كه دعوت ايشان فرا مىگيرد كسانى را كه در عقب ايشانند . و مسلمانان برادرانند ، كه خونهاى ايشان برابرى مىكند ( و در باب قتل و قصاص همتاى يكديگرند و بر يكديگر زيادتى ندارند ) . و پستترين ايشان به زنهار ايشان سعى مىكند » ( يعنى :
ضعيفترين ايشان در ظل حمايت ايشان مىرود و زندگانى مىكند . و مىتواند كه معنى اين باشد كه : پستترين ايشان زنهار مىدهد به بعضى از مشركان ، و چون بعضى از ايشان را امان داد ، ساير مسلمانان را نمىرسد كه امان او را بر هم زنند و عهد او را بشكنند ، بلكه بر ايشان واجب است كه آن را ممضى دارند ، و دور نيست كه اين معنى ظاهرتر باشد از معنى اول ، و آن كه گمان كرده كه اين معنى به آن وفا نمىكند ، سهو كرده ) .
و نيز حمّاد بن عثمان ، از ابن ابى يعفور مثل اين را روايت كرده و در آن ، اين را زياد نموده كه : « و ايشان يك دستاند بر كسى كه غير ايشان باشد » ( يعنى : بايد كه مسلمانان مجتمع باشند بر دفع دشمنان خويش ، و ايشان را نمىرسد كه يكديگر را واگذارند ، و بايد كه يكديگر را بر اهل جميع ملّتها و دينها يارى كنند . و لهذا دستهاى ايشان را يك دست و كردار ايشان را يكى قرار داده ) . و در حديث خويش ذكر كرده كه آن حضرت در حجة الوداع در منى در مسجد حنيف خطبه خواند .