يا خُلقها و خوهاى نيكو . به درستى كه خدا از شيعيان ما پيمان گرفته ، چنانچه بر فرزندان آدم گرفته در روز الَست ، كه ( از روى تقرير به ايشان فرمود كه ) : «
أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ »
« 1 » ( و مراد ، اين است كه البته من پروردگار شمايم ) . پس هر كه براى ما به پيمان خويش وفا كند ، خدا براى او به بهشت وفا خواهد كرد ، و هر كه ما را دشمن دارد و حق ما را به ما نرساند ، در آتش جهنم هميشه مُخَلّد خواهد بود » .
1056 / 4 . محمد بن يحيى و غير او ، از محمد بن احمد ، از بعضى از اصحاب ما روايت كردهاند كه گفت : عريضهاى به خدمت امام على نقى عليه السلام صاحب شهر عسكر ( يعنى : سرّ من رأى ) نوشتم به اين مضمون كه فداى تو گردم ، چيست معنى قول امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « حديث شما را بر نمىدارد هيچ فرشتهء مقرّب ، و نه پيغمبر مرسل ، و نه مؤمنى كه خدا دل او را از براى ايمان آزموده باشد » ؟ جواب آن حضرت آمد كه : « جز اين نيست كه معنى قول حضرت صادق عليه السلام ( يعنى : آنچه فرموده كه هيچ فرشته و پيغمبر و مؤمنى آن را برنمىدارد ) آن است كه فرشته ، آن را بر نمىدارد تا بيرون آورد آن را به سوى فرشتهاى غير از خود ، و پيغمبر آن را بر نمىدارد ، تا بيرون آورد آن را به سوى پيغمبرى غير از خود ، و مؤمن آن را بر نمىدارد ، تا بيرون آورد به سوى مؤمنى غير از خود . و اينك معنى قول جدّ من است » ( و حاصل سؤال و جواب اين است كه سائل سؤال نمود كه : اين حديث ، با احاديث پيش نمىسازد ، و حضرت جواب فرمود كه : برداشتن در اين حديث ، به معنى تصديق و فهميدن آن نيست ؛ چنانچه در احاديث پيش چنين است ، بلكه به معنى نگاه داشتن و ظاهر نكردن است ) .
1057 / 5 . احمد بن محمد ، از محمد بن حسين ، از منصور بن عباس ، از صفوان بن يحيى ، از عبداللَّه بن مُسكان ، از محمد بن عبد الخالق و ابو بصير روايت كرده است كه ابو بصير گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « اى ابا محمد ، به خدا سوگند ، كه در نزد ما است سِرّى از اسرار خدا و علمى از علوم خدا ، كه هيچ فرشتهء مقرّب و پيغمبر مرسل ، و مؤمنى كه خدا دل او را از براى ايمان آزموده ، نمىتواند كه آن را بردارد . و به خدا سوگند ، كه خدا غير از ما كسى را به آن تكليف ننموده ، و غير از ما كسى را به آن طلب بندگى نفرموده ، و به درستىكه
هامش
( 1 ) . اعراف ، 172 . يعنى : آيا من پروردگار شما نيستم ( مترجم )