اهل آن نباشد ، كافر است » .
963 / 3 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از محمد بن جمهور ، از عبداللَّه بن عبدالرحمان ، از حسين بن مختار روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : فداى تو گردم [ مراد اين آيه چيست ؟ ]
« وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ »
. حضرت فرمود كه : « مراد ، هر كسى است كه گمان كند كه امام است ، و حال آنكه امام نباشد » . عرض كردم : و هر چند كه منسوب به فاطمه و على و از فرزندان ايشان باشد ؟ فرمود :
« و هر چند كه منسوب به فاطمه و على باشد » .
964 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از وشّاء ، از داود حمّار ، از ابن ابى يعفور ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود :
« سه كسند كه خدا در روز قيامت با ايشان سخن نمىگويد ( و اين كنايه است از بى التفاتى نسبت به ايشان ) و ايشان را پاك نمىسازد از پليدى گناه به آب عفو و غفران ( يا ايشان را مدح و ثنا نمىكند ) و براى ايشان است عذابى دردناك ( يا درد آورنده ) : كسى كه ادعا كند امامت را از جانب خدا و امامت از براى او نباشد ، و كسى كه امامى را كه از جانب خداست انكار كند ، و كسى كه گمان كند كه اين دو كس را در اسلام بهرهاى هست » .
965 / 5 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن سنان ، از يحيى برادر ادَيم ، از وليد بن صبيح روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « اين امر را - كه امامت است - غير صاحب آن ادعا نمىكند ، مگر آنكه خدا عمر او را كوتاه گرداند » .
966 / 6 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از محمد بن سنان ، از طلحة بن زيد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هركه شريك سازد با امامى كه امامتش از جانب خدا باشد كسى را كه امامتش از جانب خدا نيست ، به خدا شرك آورده است » .
967 / 7 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن اسماعيل ، از منصور بن يونس ، از محمد بن مسلم روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم : مردى به من گفت كه : آخر از امامان را بشناس ، و تو را زيان نمىرساند آنكه امام اوّل را نشناسى .