بعد از آن ، آب در چشمهاى آن حضرت گرديد ، و قطرات اشك بر رويش روان شد ، و فرمود كه : « خدا حكم كند ميان ما و آنها كه پردهء ما را دريدند ، و حق ما را دانسته ، انكار كردند ، و راز ما را فاش نمودند ، و ما را به سوى غير جدّ ما نسبت دادند ( كه ما را پسر پيغمبر ندانستند ) و در حق ما گفتند آنچه را كه ما آن را در شأن خود نگفتيم » .
938 / 17 . بعضى از اصحاب ما ، از محمد بن حسّان ، از موسى بن رنجويه ، از عبداللَّه بن حَكَم ارمنى ، از عبداللَّه بن ابراهيم بن محمد جعفرى روايت كرده است كه گفت : رفتيم به نزد خديجه ، دختر عمر بن على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام كه او را تعزيت دهيم در باب پسر دخترش ، پس موسى بن عبداللَّه بن حسن مثنّى را در منزل او يافتيم و ديديم كه خديجه در گوشهاى نشسته نزديك به زنان . پس ايشات را تعزيت داديم ، و رو به موسى آورديم و ديديم كه به دختر ابويَشكُر نوحهگر مىگويد كه : بگو : دختر ابو يَشكُر گفت :
اعدد رسول اللَّه و اعدد بعده * أسد الاله و ثالثاً عبّاسا
و اعدد عليّ الخير و اعدد * جعفرا و اعدد عقيلا بعده الروّاسا
يعنى : « بشمار رسول خدا را و بشمار بعد از او ، شير خدا را ( كه مراد از آن ، حمزه است ) . و بشمار عباس را در مرتبهء سيم ، و بشمار على را كه منسوب است به سوى خير و خوبى ( و مراد از آن ، على بن ابى طالب است و احتمال ارادهء على بن الحسين عليهما السلام دور است ) . و بشمار جعفر را ( كه مراد از آن ، جعفر طيّار است ؛ برادر امير المؤمنين عليه السلام ) . و بشمار عقيل را بعد از جعفر ( يا بعد از عقيل ) بشمار اين سرداران را » .
موسى گفت كه : خوب گفتى و مرا شاد گردانيدى ، براى من زياد كن . دختر ابو يَشكُر شروع كرد كه مىگفت :
و منّا امام المتقين محمد * و حمزة منّا و المهذّب جعفر
و منّا عَلىّ صهره و ابن عمّه * و فارسه ذاك الامام المطهّر
يعنى : « از ما است پيشواى پرهيزكاران محمد صلى الله عليه و آله ، و از ما است حمزه و جعفرى كه خدا او را پاكيزه گردانيده . و از ما است على كه داماد پيغمبر و پسر عموى آن حضرت و سوار اوست ، و اينك پيشوايى است كه خدا او را از جميع گناهان پاك و پاكيزه كرده است » .
عبداللَّه مىگويد كه : نزد خديجه مانديم ، تا آنكه نزديك شد كه شب در آيد .
خديجه گفت كه : شنيدم از عمويم حضرت محمد بن على - صلوات اللَّه عليه - كه آن