18 . باب در بيان اينكه آيات و معجزاتى كه خداى عزّوجلّ آنها را در كتاب خويش ذكر فرموده ، ائمّه عليهم السلام اند
537 / 1 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از احمد بن محمد بن عبداللَّه ، از احمد بن هلال ، از اميّه بن على ، از داود رِقّى روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از قول خداى عزّوجلّ :
« وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ »
« 1 » ، يعنى : « و دفع نمىكنند آيهها و نشانههاى خدا و ترسها ( يا ترسانندگان او كه مردم را از عذاب حقّ تعالى مىترسانند ) ، از گروهى كه ايمان نمىآورند » ( و بر كفر خواهند مرد ) . حضرت فرمود كه : « آيات ، ائمّهاند و نُذُر ، پيغمبرانند . - / صلوات اللَّه عليهم اجمعين - / » .
538 / 2 . احمد بن مهران ، از عبدالعظيم بن عبداللَّه حسنى ، از موسى بن محمد عِجلى ، از يونس بن يعقوب روايت كرده كه آن را مرفوع ساخته از امام محمد باقر عليه السلام كه در قول خداى عزّوجل :
« كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها »
« 2 » ، يعنى : « تكذيب نمودند به همهء آيتهاى ما و آنها را قبول نكردند » . فرمود كه : « مقصود از آيات ، همه اوصيايند » .
539 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن ابى عُمير ، يا از غير او ، از محمد بن فُضيل ، از ابو حمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت : به آن حضرت عرض كردم كه : فداى تو گردم ، به درستى كه شيعيان ، تو را از تفسير اين آيه سؤال مىكنند كه :
« عَمَّ يَتَساءَلُونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ »
« 3 » ، يعنى : « از چه چيز يكديگر را سؤال مىكنند ؟ از چيزى بزرگ » .
حضرت فرمود كه : « تفسير كردن اين آيه به من وا گذاشته است ، اگر خواهم ايشان را خبر مىدهم ، و اگر خواهم ايشان را خبر نمىدهم » . بعد از آن ، فرمود : « ليكن تو را به تفسير آن خبر مىدهم » .
عرض كردم معنى
« عَمَّ يَتَساءَلُونَ »
چيست ؟ ابوحمزه مىگويد كه : حضرت فرمود كه : « اين آيه ، در شأن امير المؤمنين است . و امير المؤمنين عليه السلام مىفرمود كه : خداى عزّوجلّ را هيچ آيهاى نيست كه از من بزرگتر باشد و نيز خدا را خبرى نيست كه از من عظيمتر باشد » .
هامش
( 1 ) . يونس ، 101 .
( 2 ) . نبأ ، 28 .
( 3 ) . نبأ ، 1 و 2 .